ကိုကြီးဇော် ( မုန်တိုင်း )

ဗဟုသုတဘဏ်

this site the web

1660.. ဧရာ၀တီကိုေတာ့ မလြမ္းခ်င္ၾကပါ 29.9.11

 
l4261

ဒီေန႔မွပဲ ရန္ကုန္မိုးက သည္းသည္းမည္းမည္း ရြာေနပါတယ္။ ေရႊတိဂံု ဘုရားကေန ေရႊဂံုတိုင္မီးပိြဳင့္အေက်ာ္ က ေတာ္၀င္ႏွင္းဆီကို ကားငွားရာမွာ သြားမယ့္ေနရာနီးေပမယ့္ “အဲဒီဘက္ မသြားေတာ့ဘူး။ လမ္းမွာေရေတြျပည့္ ေနလို႔”၊ “မိုးရြာရင္ ေရႀကီးတတ္လြန္း လို႔” ၊ “မီးပြိဳင့္က်ပ္ေနလုိ႔” ဆိုတဲ့ျငင္းဆန္မႈေတြနဲ႕ အငွားကားရဖို႔ကို အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ ေပးလိုက္ရပါတယ္။

ကားေတာ္ေတာ္နဲ႔ ငွားမရေတာ့ “မိုး ဒီေလာက္ေတာင္ သည္းေနတာ မသြားေတာ့ရင္ ေကာင္းမလား။ အခ်ိန္ကလည္း ေနာက္က်ေနၿပီ။ ဒီေလာက္မိုးေတြရြာေနတာ ဧည့္သည္ေတြလည္း မစံုေလာက္ေတာ့ဘူး။ ပြဲ က ၂နာရီစမွာ။ အခုပဲ၂နာရီခြဲ ေတာ့မယ္”ဆိုတဲ့ ခ်ီတံုခ်တံု ျဖစ္ေနေပမယ့္ ဧရာ၀တီနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ စာအုပ္ မိတ္ဆက္ပြဲဆိုေတာ့လည္း သြားမယ္ဆိုတာက အႏုိင္ရရွိသြားပါတယ္။

l4261b

ပြဲက်င္းပတဲ့ခန္းမထဲကို ေရာက္သြားခ်ိန္မွာေတာ့ သာမန္စာအုပ္ မိတ္ဆက္ပြဲ တစ္ခုလို႔သာ သိထားခဲ့ေပမယ့္ လူ ၂၀၀ ေက်ာ္ဆံ့တဲ့ ခန္းမအတြင္းမွာေတာ့ မထင္မွတ္စရာ လူေတြအျပည့္ပါပဲ။

အခမ္းအနား တက္ေရာက္လာတဲ့သူေတြမွာ အသက္(၈၀)ေက်ာ္ၿပီ ျဖစ္တဲ့ ဆရာႀကီးဦးအုန္း၊ စာေရး ဆရာဦးေဌးေမာင္တို႔က စလို႔ ေဒါက္တာထြန္းလြင္၊ ေဒါက္တာ ခင္ေမာင္ညိဳ၊ ဆရာဦးျမင့္ေဇာ္၊ ဆရာမဂ်ဴး၊ ဆရာ ကိုတာ၊ ဆရာေမာင္စိမ္းနီ၊ အၿငိမ္းစား ဆည္ေျမာင္း အင္ဂ်င္နီယာ ဆရာဦး ခ်ဳိခ်ဳိစတဲ့ နယ္ပယ္စံုက ပညာရွင္ေတြ၊ စာေပအ သိုင္းအ၀ိုင္းနဲ႔ ဆက္စပ္သူေတြ သာမက လူငယ္လူရြယ္အမ်ား အျပားလည္း စိတ္၀င္တစားနဲ႕ တက္ေရာက္လာတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။


ရာဇ၀တ္သားရဲ႕ အလွည့္မွာေတာ့ ေခါင္းျဖတ္စက္နဲ႔ အသတ္ မခံရခင္မွာ ဆႏၵေလးတစ္ခု ေတာင္းဆိုခ်င္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ သူ႔ရဲ႔ ဆႏၵကေတာ့ ပ်က္ေနတဲ့ ေခါင္းျဖတ္စက္ႀကီးေပၚ တက္ၾကည့္ဖို႔ပါ။ စက္ေပၚတက္ၾကည့္ၿပီး စက္ရဲ႕ခြၽတ္ယြင္းခ်က္ကို ရွာေဖြၿပီး ျပင္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ တတိယေျမာက္ရာဇ၀တ္ သားဟာ ေခါင္းျဖတ္စက္ထဲမွာ လည္စင္းခံလိုက္ပါတယ္။ သူ႔အလွည့္မွာေတာ့ ပ်က္ေနတာ ျပင္ၿပီးသြားၿပီျဖစ္တဲ့ ဓားစက္ဟာ က်လာၿပီး ရာဇ၀တ္သားကို စီရင္လိုက္ပါတယ္။ ျခြင္းခ်က္ေျပာဖို႔ က်န္ခဲ့တာက တတိယေျမာက္ ရာဇ၀တ္သား ဟာ အင္ဂ်င္နီယာဆိုတာပါပဲ . . .

မိတ္ဆက္ပြဲျပဳလုပ္တဲ့ “ ဧရာ၀တီကိုေတာ့ မလြမ္းခ်င္ပါ” စာအုပ္ ထဲမွာ ဧရာ၀တီျမစ္ႀကီးနဲ႔ပတ္သက္ ၿပီး ျပည္တြင္းဂ်ာနယ္၊ မဂၢဇင္းေတြ မွာ ေရးသားေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါးေတြ၊ သတင္းေတြ၊ အင္တာဗ်ဴးေတြ၊ ရသစာတမ္းေတြ၊ ေနာက္ဧရာ၀တီ ကို အေျခတည္ ေရးသားခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေတြ၊ သီခ်င္းေတြအားလံုးကို စုစည္းၿပီး ဓာတ္ပံုေတြနဲ႔တကြ ေ၀ေ၀ဆာဆာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

စာအုပ္မိတ္ဆက္ပြဲမွာ ဆရာ ေမာင္စိမ္းနီ၊ ဆရာ ႏိုင္သစ္ဦးတို႔က လည္း ဧရာ၀တီနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ခံစားမႈ ကဗ်ာမ်ားကို ရြတ္ဆိုခဲ့ၾကပါတယ္။ အသက္(၈၀)ရွိၿပီျဖစ္တဲ့ ဆရာေဌးေမာင္က “ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံက အလြန္ ခ်စ္စရာေကာင္းပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ျမစ္ဆံုကိုေရာက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ ႏိုင္ငံကို ပိုခ်စ္သြားတယ္”လို႔ အစခ်ီ စကားေျပာၾကားပါတယ္။

l4261a

ခံစားမႈရသေတြကို ေျပာၾကား႐ံု တင္မကဘဲ ျမစ္ဆံုဆည္ႀကီးတည္ ေဆာက္မယ္ဆိုရင္ ရရွိလာမယ့္ အ က်ဳိးအျပစ္ေတြကို အၿငိမ္းစားဆည္ ေျမာင္းအင္ဂ်င္နီယာတစ္ေယာက္ျဖစ္ တဲ့ ဆရာဦးခ်ဳိခ်ဳိကလည္း”ျမစ္ေတြ ကိုကိုင္တြယ္မယ္ဆိုရင္ အထူးဂ႐ု စိုက္ဖို႔လိုေၾကာင္း၊ေရတိုကိုၾကည့္ၿပီး လုပ္လို႔မရဘဲ ေရရွည္ကို ၾကည့္ဖို႔ လိုေၾကာင္း၊ျမစ္ကိုလူကျပင္တဲ့အခါ ဆယ္စုႏွစ္သာ အခ်ိန္ေပးဖို႔ လိုေပမယ့္ ပ်က္စီးသြားၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ ဆယ္စုႏွစ္နဲ႕ မရဘဲ ရာစုႏွစ္ခ်ီေအာင္ အခ်ိန္ေပးၿပီးပ်က္စီးမႈကို ျပင္ဆင္ရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း” စိတ္၀င္စားဖြယ္ ေကာင္းေအာင္ ခ်ိန္ထိုးေျပာျပသြားပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ျမစ္ဆံုနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ပညာရွင္ေတြရဲ႕အခန္းက႑ အေရးပါမႈကို ေဒါက္တာထြန္းလြင္က ဟာသေလးေႏွာၿပီး ေျပာျပခဲ့ပါေသးတယ္။

တစ္ခါက ျပင္သစ္ႏိုင္ငံမွာ ေသဒဏ္ေပး တဲ့အခါ စနစ္သံုးမ်ဳိးကို က်င့္သံုးပါတယ္။ ဒီထဲက တစ္မ်ဳိးက ေခါင္းျဖတ္စက္ေပၚမွာ ရာဇ၀တ္သားကိုတင္ၿပီး ေခါင္း ျဖတ္သတ္တာပါ။ တစ္ေန႔ေတာ့ ရာဇ၀တ္သားသံုးဦးကို ေခါင္းျဖတ္စီရင္ဖို႔ ေခၚလာပါတယ္။ပ ထမလူကို သတ္တဲ့အခါမွာ စက္က ပ်က္ၿပီး ဓားက က်မလာပါဘူး။ မေသမခ်င္းသတ္ေစလို႔ ေသမိန္႔ခ်ထားတာ မဟုတ္တဲ့ အတြက္ ရာဇ၀တ္သားဟာ ေသဒဏ္ က လြတ္သြားပါတယ္။ ဒုတိယေျမာက္ ရာဇ၀တ္သားရဲ႕ အလွည့္မွာ လည္း ဒီလိုပါပဲ။ ဓားက က်မလာတဲ့အတြက္ သူလည္းပဲ ေသဒဏ္က လြတ္ေျမာက္သြားျပန္ပါတယ္။

တတိယေျမာက္ ရာဇ၀တ္သားရဲ႕ အလွည့္မွာေတာ့ ေခါင္းျဖတ္စက္ နဲ႔ အသတ္မခံရခင္မွာ ဆႏၵေလး တစ္ခု ေတာင္းဆိုခ်င္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ဆႏၵကေတာ့ ပ်က္ေနတဲ့ ေခါင္းျဖတ္စက္ႀကီးေပၚ တက္ၾကည့္ဖို႔ပါ။ စက္ေပၚတက္ၾကည့္ၿပီး စက္ရဲ႕ခြၽတ္ယြင္းခ်က္ကို ရွာေဖြၿပီး ျပင္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ တတိယေျမာက္ ရာဇ၀တ္သားဟာ ေခါင္းျဖတ္စက္ထဲမွာလည္စင္း ခံလိုက္ပါတယ္။ သူ႔အလွည့္မွာေတာ့ ပ်က္သြားတာ ျပင္ၿပီးသြားၿပီျဖစ္တဲ့ ဓားစက္ဟာက်လာၿပီး ရာဇ၀တ္သားကို စီရင္လိုက္ပါတယ္။

ျခြင္းခ်က္ေျပာဖို႔ က်န္ခဲ့တာက တတိယေျမာက္ ရာဇ၀တ္သားဟာ အင္ဂ်င္နီယာဆိုတာပါပဲ။ ပညာရွင္ဆိုတာ ကိုယ္ကြၽမ္းက်င္တဲ့ ပညာနယ္ပယ္ေပၚမွာ အသက္ကိုေတာင္ ပဓာနမထားဘဲ ဥေပကၡာမျပဳႏိုင္ပံုကို ပမာျပဳ ေျပာျပထားတာ အေတာ္ေလးကို ေကာင္းမြန္လွပါတယ္။

ကြၽန္မတို႔ႏိုင္ငံသား အားလံုး တန္ဖိုးထားတဲ့ ျမစ္ဆံုနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး နယ္ပယ္အသီးသီးက ပညာရွင္ေတြရဲ႕ ခံယူခ်က္ကလည္း ဒီသေဘာအတိုင္းပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္မိပါတယ္။

ေဟာေျပာပြဲၿပီးတဲ့ ေနာက္မွာေတာ့ အသက္(၂၀)ေက်ာ္အရြယ္ မိန္းကေလးတစ္ဦးက သူ၀ယ္ထားတဲ့ “ဧရာ၀တီကိုေတာ့မလြမ္းခ်င္ပါ” စာအုပ္ေပၚမွာ စာေရးဆရာႀကီးေတြကို အမွတ္တရ လက္မွတ္ေရးထိုးေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုရင္း ေဒါက္တာထြန္းလြင္ ကို ကပ္ေျပာေနတာ အမွတ္မထင္ ၾကားလိုက္ရပါတယ္။

“ အခုလို ျမစ္ဆံုကိစၥမွာ ဆရာတို႔လို ပညာရွင္ေတြ၊ စာေရးဆရာေတြ က ေဟာေျပာပြဲေတြ လုပ္ၾကတယ္။ ဗဟုသုတေတြ ျဖန္႔ၾကတယ္။ ကြၽန္မတို႔လို လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ေရာ ဘယ္လိုမ်ဳိး လုပ္ႏိုင္ပါလဲ။ ကြၽန္မတို႔လည္း တစ္စိတ္ တစ္ပိုင္းက ပါ၀င္ခ်င္ပါတယ္” တဲ့။

ဒီပြဲ၊ ဒီေဟာေျပာခ်က္ေတြ၊ ဒီအသံေတြဟာ ဧရာ၀တီကို မလြမ္းခ်င္ၾကတဲ့ သူမ်ားအေၾကာင္းကို တစ္စိတ္တစ္ပုိင္း ေဖာ္က်ဴးေနတာလို႔ ခံစားလိုက္မိပါတယ္။ ။

Labels:

Print ပဲထုပ်ပါ..pdf ထုပ်လျှင်.ဖောင့်လွဲနေလိမ့်မယ်



မာတိကာ ၁ မာတိကာ ၂ မာတိကာ ၃ မာတိကာ ၄ မာတိကာ ၅
1 comments

1561..ႏွစ္သက္မိေသာ္ သူတို့အေတြး နဲ့ အေရး ( 14 ) 15.8.11

 

အေလာသံုးဆယ္


အေလာ သံုးဆယ္ ဆုိတဲ့ စကားေလး ကုိေတာ့ အနီးကပ္မွ ၿမန္ၿမန္လုပ္တာ ၊ အလ်င္စလို လုပ္တာမ်ိဳး ကုိ သံုးတတ္ ၾကပါတယ္။ ေနာက္ တစ္ခု က ဖုတ္ပူ မီးတိုက္ ဆိုတဲ့ စကားရပ္ေလး လည္း သံုးၾက ၿပန္ပါတယ္။ အနီးကပ္မွ အေမာ တေကာ သုတ္သီးသုတ္ၿပာ လုပ္တာကုိ ေၿပာၿခင္း ၿဖစ္ပါတယ္။
ဒီ အေလာသံုးဆယ္ တို. ဖုတ္ပူမီးတိုက္ ဒီစကားရပ္ ကေလးကုိ ဘယ္ကလာ မွန္း မသိ ခဲ့ေပမဲ့ ဒီစကားလံုးေလး ဟာ ကြ်န္မ အတြက္ အၿမဲ ရင္းႏွီးခဲ့ပါတယ္။ ေရွးလူ ၾကီးေတြ နဲ့ ကြ်န္မ တို. ေမေမ တို. အသံုးမ်ားတဲ့ စကားေပါ့ ၊ ေလာကမွာ ဘယ္ကိစၥ မဆို ဖုတ္ပူမီးတိုက္ ၊ အေလာ သံုးဆယ္ လုပ္တာ မေကာင္းဘူး ဆိုၿပီး ဆံုးမ ၾကတယ္။
သူတို. ဆို ဆံုးမတဲ့ သေဘာက ေတာ့ အလုပ္ကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ စနစ္တက်နဲ့ လုပ္ဖို.ေပါ့။ ကြ်န္မ ေမေမ ခဏ ခဏ ကြ်န္မကုိ ေၿပာတဲ့ စကား ၊ ဟုတ္တယ္၊ ကြ်န္မ ကလည္း ေၿပာလည္း ေၿပာခ်င္ စရာ။ ကြ်န္မ အလုပ္လုပ္ ပံုလည္း ၾကည့္ ၊ ကြ်န္မ မီး ပူတိုက္ မွာ အလြန္ပ်င္း သူတစ္ေယာက္ပါ။ ကြ်န္မ ငယ္ငယ္က ကုိယ့္ အ၀တ္အစား ကုိ ကုိယ္တိုင္ မီးပူ တိုက္ရပါတယ္။ မႏၱေလးက လည္းရာသီ ဥတုက ပူေတာ့ မီးပူတိုက္ရင္ ေခ်ြးၿပိဳက္ၿပိဳက္ က်တာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ အ၀တ္အစားကုိ ပါးပါးေပါ့ေပါ့ ေလးေတြ ရွာ၀တ္ တယ္။ အဲဒီ ေပါ့ေပါ့ ပါးပါး အ၀တ္ ေတြက သိပ္ၿပီး အ၀တ္ကို ေခါက္ရိုး က်ိဳးေအာင္ ေခါက္ေနစရာ မလိုဘူးေပါ့။
ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္မ အ၀တ္ အစား ေတြကုိ မီးပူတိုက္တဲ့ အခါ တစ္ထည္လံုးကုိ မီးပူနဲ့ တစ္ပတ္ ေ၀ွ.လိုက္ၿပီး ေခါက္ခ်လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ေခါက္ထားတဲ့ အ၀တ္ ေပၚကေန မီးပူကုိ တစ္ခ်က္ ခပ္ၿပင္းၿပင္း ဖိဆြဲ ခ်လိုက္တာေပါ့ ။ အဲဒီလို လုပ္ေတာ့ ကြ်န္မ မီးပူတိုက္တာ သိပ္ၿမန္ၿပီး ခဏေလးနဲ့ ၿပီးတာေပါ့ ။ ဒါနဲ့ ကြ်န္မ ေမေမက ဟဲ့ ညည္း မီးပူတိုက္တာ ဖုတ္ပူမီးတိုက္ အေလာသံုးဆယ္ နဲ့ ၿပန့္ေကာ ၿပန္. ရဲ့လား ။ ကြ်န္မကေတာ့ စိတ္ထဲ ၿပန့္ ၿပန့္ ၊ မၿပန့္ ၿပန့္ ကုိယ္တိုက္ ၿပီး ကုိယ္ၿပန္၀တ္ တာမို. ကြ်န္မ ေမေမ အေမးကုိ ႏုတ္ဆိတ္လို. ေနခဲ့ဘူးပါတယ္။ ့ ကြ်န္မ အရည္ အေသြးကုိ ထည့္မစဥ္းစား၊ ကြ်န္မ အထည္ မ်ားမ်ား နဲ့ အေရအတြက္ ၿမန္ၿမန္ ၿပီးဖို. အေရးပဲ ကြ်န္မ ေခါင္းထဲမွာ ရွိခဲ့ပါတယ္။
ခုေတာ့ ဒီစကားလံုးေလး ကုိကြ်န္မ ေမ.လုဆဲဆဲ ၿဖစ္ေနၿပီ။ ေန.စဥ္ေန.တုိင္း ကြ်န္မ မိုးလင္း မိုးခ်ဳပ္ အေလာ သံုးဆယ္ နဲ့ ေၿပးလႊား ေနလိုက္တာမ်ား ။ ကြ်န္မ နဲ့ အတူ လမ္းသြား လမ္းလာေတြ ၾကည့္လိုက္လည္း ကြ်န္မ နည္းတူ ေၿပးေၿပးလႊားလႊား။ လုပ္ငန္းခြင္လည္း အနီးကပ္မွ လာေပးတဲ့ အလုပ္ေတြ ကုိ လုပ္ရတာ ဖတ္ဖတ္ ကုိေမာလို. ၊ ေနာက္ အလုပ္ၿပန္ ေတာ့လည္း အိမ္အၿမန္ ၿပန္ေရာက္ဖို. အေရး နဲ့ ညေနစာ ဘာခ်က္စား ရရင္ေကာင္းမလဲ အေတြးေတြနဲ့ အတူ အေၿပးေလး အိမ္ၿပန္ခဲ့ ရပါတယ္။ ကြ်န္မ ပတ္၀န္း က်င္က လူေတြ အားလံုးလည္း ကြ်န္မလိုပဲ အေတြးေတြ နဲ့ ပင္ တစ္ေန.တာ ကုန္ဆံုးၾကမွာ အမွန္ပါ။
ဒီလိုနဲ့ ေမေမ စကၤာပူကုိ ခဏေလး လာတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ေမေမ နဲ့အတူ စကၤာအပူ အႏွံ ေလ်ာက္လည္ၾကတယ္။ စကၤာပူရဲ့ လမ္းပန္း ဆက္သြယ္ေရးက MRT လို.ေခၚတဲ့ ၿမိဳ.ပတ္ ရထားကို လူအမ်ားစု အသံုးၿပဳၾကတယ္။ မီးပိဳြင့္မိလို႕ ေစာင့္ရတာ လည္:မရွိသလို ဘူတာတိုင္း ရပ္ျပီ: တစ္ဘူတာ ၂မိနစ္၊ (၃) မိနစ္ ေလာက္ပဲ ၾကာတယ္၊ ရထား station အ၀င္စ ေလာက္ ရွိရံုနဲ့ ကုိယ္စီး ရမဲ့ ရထားဟ (၁) မိနစ္ ေစာင့္ရမယ္။ next train က (၃) မိနစ္ ေစာင့္ ရမယ္။ စသၿဖင့္ train information board မွာ စာတမ္းေတြ ဖတ္ ၾကည့္ လိုက္တာနဲ့ သိႏိုင္ပါတယ္။
ရထား ဘူတာရံု ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားဟာ ေျမေအာက္၊ ထဲမွာ ဆိုေတာ့ ရထားဆိုက္တဲ့ ေနရာအထိ ေပ ၈၀ေပ ၁၀၀ ေလာက္ကို စက္ေလွကားနဲ ့ ဆင္းသြား ရပါတယ္။ စက္ေလွကား ဆိုေတာ့ လမ္:ေလွ်ာက္ရင္း တက္ လို႕ရသလို လမ္းမေလွ်ာက္ ခ်င္သူမ်ား အတြက္လည္: အဆင္ေၿပတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ ဘူတာအ၀င္ ၀ကေန စၿပီး ရထားဆိုက္တဲ့ ေနရာအထိ အေၿပးေလး သြားရင္ (၁) မိနစ္ေလာက္ ဆိုရင္ပဲ ရထားဟာ မွီရံုေလာက္နဲ့ အံကုိက္ေလာက္ ၿဖစ္တတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေၿပးရေတာ့တာေပါ့ ၊ အဲလိုမေၿပးရင္ Next Train က အလုပ္ခ်ိန္ဆို ရထား တစ္စီးနဲ့ တစ္စီး ကြာလွ (၂) မိနစ္ (၃) မိနစ္ ေလာက္ပါပဲ ။ သို့ေပမဲ့ ဒီ မိနစ္ ပုိင္းေလး ေလာက္နဲ့ ပင္ ေၿပးလႊား ေမာပန္း ေနၾကဆဲပါပဲ။

ကြ်န္မ၊ ေမေမလာလည္ တဲ့ အခါ MRT ရထားစီး ေတာ့ ရထားဘူတာမွာ ေရြ.ရွားေနတဲ့ စက္ေလွကားၾကီး ေပၚမွာ ကြ်န္မ တစ္ဒံုးဒံုး တစ္ဒိုင္းဒိုင္း ေၿပးမိ လိုက္ပါတယ္။ ေမေမက ေၿပာပါတယ္။ ညည္း ဟာက စက္ေလွကားၾကီး ကလည္း ေရြ.ေနတယ္။ ညည္းကလည္း စက္ေလွကားေပၚမွာ ထပ္ေရြ. လိုက္ေသးတယ္လို. ေၿပာပါတယ္။ ေမေမ ၿမန္ၿမန္ တက္ ရထားက (၁) မိနစ္ ဆိုေရာက္ၿပီ ၊ ေနာက္ ္ရထားက ေစာင့္ရမွာလို.၊ ကြ်န္မ ေမေမကုိ ေအာ္ေၿပာလိုက္တယ္ ။
ကြ်န္မကေတာ့ ခ်ိန္ကုိက္ေပါ့ အခ်ိန္ တစ္မိနစ္ေလးကုိ ကြ်န္မ အသံုးခ် လိုက္ခ်င္သည္။ ဒီတစ္မိနစ္မွာ ကြ်န္မ ေၿပးလိုက္ရင္ ရထားမွီၿပီး ေနာက္ရထား ထပ္ေစာင့္ စရာ မလို ။ သို.ေပမဲ့ ကြ်န္မေမေမ က ဒီႏိုင္ငံ နဲ့ အကြ်မ္း တစ္၀င္ မၿဖစ္တာကုိ ကြ်န္မ ဂရ ုုမစိုက္မိေပ။ ကြ်န္မ ရထားၾကီး ေရွ.လည္း ေရာက္ေရာ ၊ ေမေမ ကုိလွည့္ ၾကည့္ေတာ့ ေမေမက ေအးေအး ေဆးေဆး ေနာက္မွ ေရာက္လာပါတယ္။ ကြ်န္မ ရထားၾကီး ေရွ.ေရာက္ ေနေသာ္လည္း ေမေမ မပါေတာ့ တက္မၿဖစ္ ။ ရထားၾကီး ကေတာ့ doors closing တီတီတီ တီ တီ ဆိုၿပီး အေၿပးေလး ထြက္ သြားခဲ့ပါၿပီ။ ေမေမ ကုိေစာင့္ ေနလို. မဟုတ္ရင္ ဒီရထား မွီတယ္။ လို. က်မ ေမေမ ကို စိတ္မရွည္တဲ့ ေလသံ မ််ိဳးၿဖင့္ ကြ်န္မ ေၿပာလိုက္ မိပါတယ္။
ေမေမ ကေတာ့ ကြ်န္မကုိ ဘ၀င္မက် တဲ့ ေလသံနဲ့။ ေနာက္ရထားက (၃) မိနစ္ေလး ထပ္ေစာင့္ ရမွာကုိ မ်ား ၊ ညည္း ဘယ္လို ၿဖစ္ေနတာလဲ ၊ ဖုတ္ပူမီးတိုက္ သြားေနရ ေလာက္ေအာင္ ေနာက္က က်ားလိုက္တာ က်ေနတာပဲ လို.ေၿပာလို. ကြ်န္မ သတိေလး တစ္ခ်က္ၿပန္ ၀င္ခဲ့ပါတယ္။ ေမေမ ေၿပာတာ လည္း ဟုတ္ေနတာကိုး ။

ေနာက္ ကြ်န္မကုိ သတိေပးတဲ့ အရာေလးတစ္ခု က ကြ်န္မ အမ်ိဳးသားနဲ့ ကြ်န္မ ထမင္းလက္စံု စားအၿပီး ထမင္းစား၀ိုင္းက မထ ေသးပဲ စကားစမည္ ေၿပာၾက ပါတယ္။ ခဏေလး ေနေတာ့ ကြ်န္မ အမ်ိဳးသားက ပုဂံေတြ သိမ္းဆည္းၿပီး ေဆးဖို.ရာ ထမင္းစား ပြဲက အရင္ထ လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ကြ်န္မက “ ခဏေလး၊ ခဏေလး” ကြ်န္မ ဒါေလး အရင္ေဆး လိုက္ ဦးမယ္ ဆိုၿပီး သူမ်ားလုပ္မယ္ ၾကံမွ ကြ်န္မ သူမ်ားကုိ ခဏေလး ဆိုၿပီး ကြ်န္မ အရင္လု လုပ္လိုက္ မိပါတယ္။
ကြ်န္မ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ကြ်န္မ စားတာ အရင္ ေဆးၿပီး ၿမန္ၿမန္ အနားယ ူမယ္ေပါ့။ ကြ်န္မ အမ်ိဳးသားက မင္း စကၤာပူမွာ အလုပ္လုပ္တာ ၊ အလုပ္ပဲ လုပ္ ပါ ကြာ “စ” လံုး ရဲ့ မေကာင္းတဲ့ စိတ္ေတာ့ မေမြးနဲ့ ဆိုၿပီး ကြ်န္မကုိ စကားလံုး တစ္လံုး ပစ္သြင္း လိုက္ပါတယ္။ ကြ်န္မလည္း ဘာ”စ “လံုး ရဲ့ မေကာင္းတဲ့ စိတ္ လည္း လို. ၿပန္ ရန္ ေတြ.ေတာ့ ။
အစကတည္းက လုပ္ရမဲ့ အခ်ိန္က် မလုပ္ပဲ အခ်ိန္ဆြဲၿပီး ေနသာသလို ေနေနၿပီး၊ သူမ်ား လုပ္ခါနီးက်မွ အလုအယက္နဲ့ လုပ္တဲ့ အက်င့္ ၊ အလုပ္ သြား လည္း last minute အေၿပး အလႊား အလုအယက္ သူမ်ားကုိ ေက်ာ္ခြသြား ၊ အလုပ္လုပ္ ခိုင္းရင္လည္း အနီးကပ္မွ Urgent ဆိုၿပီး ခိုင္းတတ္တာ။ အနီးကပ္မွ ဖုတ္ပူမီးတိုက္ အလုပ္ ကုိ လုပ္ ၿပီး တစ္ရူးရူး တရွဲ ရွဲ ၿဖစ္ေအာင္ ညည္း တတ္တာ၊ သူမ်ား ဘာၿဖစ္ ၿဖစ္ ကုိယ္ကြင္းလံုးကြ်တ္ လြတ္ၿပီးေရာ ဆိုတဲ့ “စ” လံုး ရဲ့ မေကာင္း တဲ့ စိတ္ေတြေပါ့ ။ ဒါဆို ေကာင္းတဲ့ စိတ္ကေရာ ဆိုေတာ့၊ ေငြကုိ ဘယ္လို ရွာမယ္။ ဘယ္ေနရာမွာ ေလ်ာ့ေစ်းရွိတယ္ ဆို အေၿပးေလး သြား၀ယ္ၿပီး ၀ယ္မယ္။ အလကားရရင္ သတင္းစာေတာင္ တန္းစီ ယူသတဲ့။ ဒါ သူတို.ရဲ့ ေကာင္းတဲ့ အခ်က္ေတြ ေပါ့တဲ့ ။ ဒီလို ေကာင္း တဲ့ အခ်က္ေလးေတြ ေတာ့ မင္း က အတု မယူဘူး၊ သေဘာ ေၿပာၿပတာပါ တဲ့။
အင္း ကြ်န္မ နားလည္ လိုက္ၿပီ။ ကြ်န္မ ကုိ တည့္တည့္ေၿပာ ရမွာ ရန္ၿဖစ္မွာ ေၾကာက္လို. ၾကားက “ စ ”လံုးကုိ သံုးထည့္ လိုက္ ေတာ့ နည္းနည္း ခံသာ သြားတယ္မွတ္ပါ လို. စိတ္ထဲကေတာ့ ေရရြတ္လိုက္ မိပါေသးသည္။

ကြ်န္မ ဒီၿဖစ္ရပ္ေလး ႏွစ္ခု ကုိ စဥ္းစားမိရင္း ကြ်န္မ ကိုယ္ ကြ်န္မ ၿပန္သံုးသပ္ မိပါတယ္။ လူပ်င္း လုံ႔လ တစ္ခဏ” ဆုိသကဲ့သုိ႔ အေလာသုံးဆယ္ မလုပ္သင့္ပါ။ လူ႕ေလာက လယ္တြင္ လူပီသေသာလူ၊ ကိုယ့္ ရာဇ၀င္ကို္ ေရးႏုိင္သူ၊ ေအာင္ၿမင္လိုသူမ်ား ဟာ နာရီ လက္တံ လို က်င့္ ရမတဲ့ ။ နာရီလက္တံ ဆိုတာကား ေနာက္ကို ဘယ္ေတာ့မွ မဆုတ္္ပါဘူး။ ေရွ႕ကိုသာလွ်င္ သြားျမဲသြားပါတယ္။ သို.ေပမဲ့ နာရီ လက္တံ ေရြ႕လ်ား တဲ့ ႏူန္းဟာ အလြန္ေႏွး ပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ နာရီကို ၾကည့္ရာမွာ နာရီ လက္တံသြား ဘယ္အခ်ိန္က ေရြ.သြားတယ္ ဆိုတာ မၿမင္ ႏိုင္ပါဘူး။ သို.ေပမဲ့ သူေရာက္ရွိေသာ ေနရာကိုသာ ျပၿပီး ဘယ္အခ်ိန္ရွိ ျပီ ဆိုတာ သိ ျမင္ရ ပါတယ္ ။ ဒီလိုနဲ့ (၂၄) နာရီ တပတ္ ၿပည့္ေအာင္ သူ စနစ္တစ္က်နဲ့ လည္ ပတ္ခဲ့တယ္။

ဒါေၾကာင့္ အေလာ သံုးဆယ္ ၊ ဖုတ္ပူမီးတိုက္ လုပ္တာထက္ စနစ္တက် လုပ္တတ္တဲ့ အက်င့္ကို ေလ့က်င့္ထားပါ။ စနစ္ ရွိရင္ အခ်ိန္ကုန္ သက္သာတယ္္၊ အမွားနည္းတယ္၊ စိတ္ပင္ပန္း လူပင္ပန္း ရတာလဲနည္းပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ စိတ္တိုရတာ ေဒါသ ၿဖစ္ရ တာပါ နဲသြား ပါတယ္။ ဒီအေတြးေလး တစ္ခုေၾကာင့္ လင္းလက္ ခဲ့တာေၾကာင့္ ခုေတာ့ ကြ်န္မ အလုပ္ခ်ိန္ကုိ အရင္က သြားေန က်ထက္ (၁၀) မိနစ္ေလာက္ ၾကိဳၾကိဳတင္တင္ အိမ္က ေန ထြက္ ပါတယ္။ ရထားေစာင့္လည္း ကြ်န္မ အတြက္ အခ်ိန္ က (10) မိနစ္ ပိုလို. အလုပ္မွာ (5) မိနစ္ေလာက္ေတာင္ ေစာေရာက္ ပါေသးတယ္။ ပံုမွန္ အခ်ိန္ဇယားနဲ႔ လုပ္လို႔ျဖစ္တာမ်ိဳးကို သူ႕အခ်ိန္က် ရင္ လုပ္ျဖစ္ေအာင္ အက်င့္ လုပ္ထားတာ ေကာင္းပါတယ္။ အခုလုပ္ ရမလား၊ ေနာက္မွ လုပ္ရမလားလို႔ ေတြးမေန ရေတာ့ပါဘူးေပါ့ ။ အဲဒါကိုက အခ်ိန္ကုန္ သက္သာသလို စိတ္ပင္ပန္း တာလဲ သက္သာ ပါတယ္။

လူတိုင္း အသက္ရွင္ ဖို႔ရာ ရုန္းကန္ ေနၾကရပါတယ္။ နိစၥဓူ၀ သြားလာ လႈပ္ရွား ေနၾကရပါတယ္ ။ သူလည္း ရုန္းကန္ ကုိယ္လည္း ရုန္းကန္ ေနရတာခ်င္း အတူတူု မိမိအလို တစ္ခုတည္း ကိုသာ ၾကည့္လုပ္တတ္ၿပီး ကိုယ္ ၿပဳ မူလိုက္တဲ့ အလုပ္ဟာ သူတစ္ပါးကုိ ထိခိုက္ေစ တဲ့ အၿပဳ အမူဆိုရင္ ဘယ္ေကာင္း ႏိုင္ပါ့မည္နည္း ။ ကိုယ္ခ်င္းစာ တရားနဲ့ အရာရာကို တိုင္းတာပါ။ ကိုယ္ခ်င္းစာ တရားျဖင့္ နိစၥဓူ၀ အလုပ္ေတြကို လုပ္ေဆာင္ပါ။ ေလာကရဲ့ ျငိမ္းခ်မ္း ျခင္းကို ကိုယ္ခ်င္း စာ တရားျဖင့္သာ တည္ေဆာက္ လို. ရႏိုင္ပါတယ္။

အရာရာ အားလံုးဟာ အေလ့ အထ ကေန ဓေလ.စရိုက္ ဆီသို႕ ကူးေျပာင္း သြားတတ္ ျမဲပါ။ ဒါေၾကာင့္ ေကာင္းတဲ့ အက်င့္ ေလးေတြကုိ မ်ားမ်ား ေလ့က်င့္ ရင္းနဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္ေတြ ရွင္သန္ ႏိုင္ပါေစ ။ ေလာကမွာ အေရ အတြက္ မ်ားမ်ား နဲ့ ၿမန္ၿမန္ ထက္ အရည္အခ်င္း မ်ားမ်ား နဲ့ ၾကာၾကာ ရပ္တည္ႏိုင္ေအာင္သာ ၾကိဳးစားၾကပါ။

စာဖတ္သူတို. အတြက္ စကားလက္ေဆာင္ ေလးကေတာ့

သင့္ဆီမွာ ေကာင္းတဲ့ အက်င့္ေလးေတြကုိ ကုိယ္ က်င္လည္ ေနရတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင့္ အေရာင္ မဆိုး မိေစပဲ “သတိ” ေလး ထားလိုက္ မိေစရန္ ရည္ရြယ္ၿပီး ဤေဆာင္းပါးေလး အား ေရးသားလိုက္ပါတယ္။

ေမတၱာၿဖင့္


ေမစိုး (Shwe Mandalay)

Labels:

Print ပဲထုပ်ပါ..pdf ထုပ်လျှင်.ဖောင့်လွဲနေလိမ့်မယ်



မာတိကာ ၁ မာတိကာ ၂ မာတိကာ ၃ မာတိကာ ၄ မာတိကာ ၅
0 comments

1322..ႏွစ္သက္မိေသာ္ သူတို့အေရး ( 13 ) 16.10.10

 
  ၿမိဳ႕ထဲမွာဆုိင္တစ္ဆုိင္ရွိတယ္။

အဲဒီဆုိင္ကမိန္းမေတြအတြက္ လင္ေယာက္်ား ေတြကုိေရာင္းေပးတယ္။

ဒီဆုိင္မွာေယာက္်ားေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္ ။ မိန္းမေတြကေယာက္်ားလုိခ်င္ရင္ဒီဆုိင္မွာလာေရြးၿပီးဝယ္ႏုိင္တယ္ ။
ဆုိင္က ၆ ထပ ္ရွိ ျပီး အထပ္ တုိင္းမွာ တံခါး တစ္ခ်ပ္စီရွိတယ္။
 မိန္းကေလးေတြကႀကိဳက္တဲ့ အထပ္ကတံခါးကုိဖြင့္ႏုိင္တယ္။
ဒါေပမယ့္ ဖြင့္တဲ့အခန္းမွာရွိတဲ့ ေယာက္်ားကုိ ယူကုိယူရတယ္။
မယူဘူး ဆုိရင္ ေနာက္တစ္ေယာက္ ျပန္ရွာလုိ႔မရေတာ့ဘူး။
အေပၚဆံုး ထပ္ကုိေရာက္ သြားရင္ လဲျပန္ဆင္း ၿပီးေအာက္ထပ္ ကလူ ကုိျပန္ေရြး လုိ႔မရ ေတာ့ဘူး။
အထပ္ တစ္ထပ္ ကုိတစ္ခါသာ သြားခြင့္ရွိတယ္။
ဆုိင္ကုိစလာကတည္းကပုိက္ဆံကုိအရင္ေပးရေလ့ရွိတယ္။
ၿပီးေတာ့မိန္းမတစ္ေယာက္ဟာဒီဆုိင္ကုိတစ္ခါဘဲလာခြင့္ရွိတယ္တဲ့။

တစ္ေန႔မွာမိန္းမတစ္ေယာက္က အဲဒီဆုိင္ကုိသြားၿပီး သူယူဖုိ
့ေယာက္်ားကုိသြားရွာတယ္။ သူပထမဆံုးအထပ္ကုိအရင္ေရာက္သြားတယ္။
 ပထမ အထပ္ကအခန္းတံခါးရဲ႕အေပၚမွာ စာတစ္ေစာင္ကုိေတြ႕တယ္ ။
ေရးထားတဲ့စာက
“ဒီအခန္းထဲကေယာက္်ားေတြက အလုပ္အကုိင္ရွိတဲ့လူေတြျဖစ္တယ္” ။
ထုိမိန္းမကစာကုိဖတ္ၿပီး “မဆုိးေတာ့မဆုိးပါဘူး ငါ႔ေနာက္ဆံုးရည္းစားထက္ေတာ့သာတာေပါ႔ အလုပ္ရွိတယ္ဆုိေတာ့ ဒါေပမယ့္ အေပၚထပ္ေတြမွာ ဒီထက္ေကာင္းတာေတြရွိအံုးမလားမသိဘူး” လုိ႔ကုိယ့္ကုိကုိယ္ေျပာၿပီး
အေပၚကုိဆက္တက္သြားတယ္။






ဒုတိယ အထပ္က စာကေတာ့
“ဒီအခန္းထဲကေယာက္်ားေတြက အလုပ္အကုိင္ရွိၿပီးကေလးေတြကုိခ်စ္တက္တယ္ "
။ ထုိမိန္းမကစာကုိဖတ္ၿပီး
“ေကာင္းလုိက္တာ ကေလးေတြကုိလဲခ်စ္တက္တယ္ဆုိေတာ့ ဒါေပမယ့္ အေပၚထပ္ေတြမွာ
ဒီထက္ေကာင္းတာေတြရွိအံုးမလားမသိဘူး”လုိ႔ကုိယ့္ကုိကုိယ္ေျပာၿပီး
အေပၚကုိဆက္တက္သြားတယ္။





  တတိယ အထပ္က စာကေတာ့
 “ဒီအခန္းထဲကေယာက္်ားေတြက အလုပ္အကုိင္ရွိၿပီး ကေလးေတြကုိ ခ်စ္တက္တယ္    ရုပ္ရည္လဲေခ်ာေမာ ခန္႔ညားတယ္ ”
ထုိမိန္းမကစာကုိဖတ္ၿပီး “အရမ္းေကာင္းတယ္ ကေလးေတြကုိလဲခ်စ္တက္တယ္
ရုပ္ကလဲေခ်ာတယ္ဆုိေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းေနၿပီ ဒါေပမယ့္ အေပၚထပ္ေတြမွာ
ဒီထက္ေကာင္းတာေတြရွိအံုးမလားမသိဘူး”လုိ႔ကုိယ့္ကုိကုိယ္ေျပာၿပီး
အေပၚကုိဆက္တက္သြားျပန္တယ္။





စတုတၳ အထပ္ကစာကေတာ့
“ဒီအခန္းထဲကေယာက္်ားေတြက အလုပ္အကုိင္အရမ္းေကာင္းၿပီး

ကေလးေတြကုိခ်စ္တက္တယ္ ရုပ္ရည္ကအရမ္းအရမ္းေခ်ာေမာ ခန္႔ညားတယ္
ကုိယ့္မိန္းကရဲ႕အိမ္မႈ႕ကိစၥေတြကုိလည္းကူညီတတ္တယ္”
။

ဒါနဲ႔ မိန္းမကလည္း
“ေအာင္မေလး အရမ္းရမ္းကုိေကာင္းတဲ့လူပါလားေနာ္  ဒါေပမယ့္
အထပ္ေတြကက်န္ေသးတယ္ တစ္ျဖည္းျဖည္းပုိပုိေကာင္းလာတယ္ဆုိေတာ့
အေပၚကုိယ္ဆက္တက္လုိက္အံုးမွဘဲ” ။
 ဒီလုိနဲ႔အဲမိန္းမ
ပဥၥမ အထပ္ ကုိေရာက္သြားတယ္။





ပဥၥမ အထပ္ မွာေရးထားတဲ့စာကေတာ့

“ဒီအခန္းထဲကေယာက္်ားေတြက

အလုပ္အကုိင္အရမ္းေကာင္းၿပီး ကေလးေတြကုိခ်စ္တက္တယ္
ရုပ္ရည္ကအရမ္းအရမ္းေခ်ာေမာ ခန္႔ညားတယ္
ကုိယ့္မိန္းကရဲ႕အိမ္မႈ႕ကိစၥေတြကုိလည္းကူညီတတ္ၿပီး  သနားၾကင္နာတက္တယ္
ကုိယ့္မိန္းမကုိလဲခ်စ္ျမတ္ႏုိးတက္တယ္”
 ။

မိန္းမကလဲ
“အရမ္းကုိေကာင္းေနပါလား  အေပၚဆံုးဆုိရင္သူ႔ထက္ေတာင္ေကာင္းတာေတြရွိမွာဘဲ
ဒီမွာသာေရြးလုိက္ရင္ သူ႔ထက္ေကာင္းတာကုိမရဘဲေနအံုးမယ္”

ဆုိၿပီးတက္သြားျပန္တယ္။












  ဆဌမ အထပ္ကစာကေတာ့

 “မင္းဟာဒီအထပ္ကုိေရာက္လာတဲ့ ၃,၄၀၉,၆၇၈,၂၀၂ ေျမာက္ မိန္းမ ပါဘဲ
ဒီအထက္မွာ ေယာက္်ား မရွိပါဘူး
ဒီဆုိင္မွာလာဝယ္တဲ့အတြက္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
ညာဘက္ေလွကားကေနဆင္းသြားပါ ဆုိင္အျပင္ကုိ္ေရာက္သြားပါလိမ့္မယ္”
။


  ထုိမိန္းမ မူး လဲ သြား ပါေတာ့တယ္ ။
:D


Source:::: ျမွားနတ္ေမာင္

Labels:

Print ပဲထုပ်ပါ..pdf ထုပ်လျှင်.ဖောင့်လွဲနေလိမ့်မယ်



မာတိကာ ၁ မာတိကာ ၂ မာတိကာ ၃ မာတိကာ ၄ မာတိကာ ၅
0 comments

1322..ႏွစ္သက္မိေသာ္ သူတို့အေရး ( 13 ) 16.10.10

 
  ၿမိဳ႕ထဲမွာဆုိင္တစ္ဆုိင္ရွိတယ္။

အဲဒီဆုိင္ကမိန္းမေတြအတြက္ လင္ေယာက္်ား ေတြကုိေရာင္းေပးတယ္။

ဒီဆုိင္မွာေယာက္်ားေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္ ။ မိန္းမေတြကေယာက္်ားလုိခ်င္ရင္ဒီဆုိင္မွာလာေရြးၿပီးဝယ္ႏုိင္တယ္ ။
ဆုိင္က ၆ ထပ ္ရွိ ျပီး အထပ္ တုိင္းမွာ တံခါး တစ္ခ်ပ္စီရွိတယ္။
 မိန္းကေလးေတြကႀကိဳက္တဲ့ အထပ္ကတံခါးကုိဖြင့္ႏုိင္တယ္။
ဒါေပမယ့္ ဖြင့္တဲ့အခန္းမွာရွိတဲ့ ေယာက္်ားကုိ ယူကုိယူရတယ္။
မယူဘူး ဆုိရင္ ေနာက္တစ္ေယာက္ ျပန္ရွာလုိ႔မရေတာ့ဘူး။
အေပၚဆံုး ထပ္ကုိေရာက္ သြားရင္ လဲျပန္ဆင္း ၿပီးေအာက္ထပ္ ကလူ ကုိျပန္ေရြး လုိ႔မရ ေတာ့ဘူး။
အထပ္ တစ္ထပ္ ကုိတစ္ခါသာ သြားခြင့္ရွိတယ္။
ဆုိင္ကုိစလာကတည္းကပုိက္ဆံကုိအရင္ေပးရေလ့ရွိတယ္။
ၿပီးေတာ့မိန္းမတစ္ေယာက္ဟာဒီဆုိင္ကုိတစ္ခါဘဲလာခြင့္ရွိတယ္တဲ့။

တစ္ေန႔မွာမိန္းမတစ္ေယာက္က အဲဒီဆုိင္ကုိသြားၿပီး သူယူဖုိ
့ေယာက္်ားကုိသြားရွာတယ္။ သူပထမဆံုးအထပ္ကုိအရင္ေရာက္သြားတယ္။
 ပထမ အထပ္ကအခန္းတံခါးရဲ႕အေပၚမွာ စာတစ္ေစာင္ကုိေတြ႕တယ္ ။
ေရးထားတဲ့စာက
“ဒီအခန္းထဲကေယာက္်ားေတြက အလုပ္အကုိင္ရွိတဲ့လူေတြျဖစ္တယ္” ။
ထုိမိန္းမကစာကုိဖတ္ၿပီး “မဆုိးေတာ့မဆုိးပါဘူး ငါ႔ေနာက္ဆံုးရည္းစားထက္ေတာ့သာတာေပါ႔ အလုပ္ရွိတယ္ဆုိေတာ့ ဒါေပမယ့္ အေပၚထပ္ေတြမွာ ဒီထက္ေကာင္းတာေတြရွိအံုးမလားမသိဘူး” လုိ႔ကုိယ့္ကုိကုိယ္ေျပာၿပီး
အေပၚကုိဆက္တက္သြားတယ္။






ဒုတိယ အထပ္က စာကေတာ့
“ဒီအခန္းထဲကေယာက္်ားေတြက အလုပ္အကုိင္ရွိၿပီးကေလးေတြကုိခ်စ္တက္တယ္ "
။ ထုိမိန္းမကစာကုိဖတ္ၿပီး
“ေကာင္းလုိက္တာ ကေလးေတြကုိလဲခ်စ္တက္တယ္ဆုိေတာ့ ဒါေပမယ့္ အေပၚထပ္ေတြမွာ
ဒီထက္ေကာင္းတာေတြရွိအံုးမလားမသိဘူး”လုိ႔ကုိယ့္ကုိကုိယ္ေျပာၿပီး
အေပၚကုိဆက္တက္သြားတယ္။





  တတိယ အထပ္က စာကေတာ့
 “ဒီအခန္းထဲကေယာက္်ားေတြက အလုပ္အကုိင္ရွိၿပီး ကေလးေတြကုိ ခ်စ္တက္တယ္    ရုပ္ရည္လဲေခ်ာေမာ ခန္႔ညားတယ္ ”
ထုိမိန္းမကစာကုိဖတ္ၿပီး “အရမ္းေကာင္းတယ္ ကေလးေတြကုိလဲခ်စ္တက္တယ္
ရုပ္ကလဲေခ်ာတယ္ဆုိေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းေနၿပီ ဒါေပမယ့္ အေပၚထပ္ေတြမွာ
ဒီထက္ေကာင္းတာေတြရွိအံုးမလားမသိဘူး”လုိ႔ကုိယ့္ကုိကုိယ္ေျပာၿပီး
အေပၚကုိဆက္တက္သြားျပန္တယ္။





စတုတၳ အထပ္ကစာကေတာ့
“ဒီအခန္းထဲကေယာက္်ားေတြက အလုပ္အကုိင္အရမ္းေကာင္းၿပီး

ကေလးေတြကုိခ်စ္တက္တယ္ ရုပ္ရည္ကအရမ္းအရမ္းေခ်ာေမာ ခန္႔ညားတယ္
ကုိယ့္မိန္းကရဲ႕အိမ္မႈ႕ကိစၥေတြကုိလည္းကူညီတတ္တယ္”
။

ဒါနဲ႔ မိန္းမကလည္း
“ေအာင္မေလး အရမ္းရမ္းကုိေကာင္းတဲ့လူပါလားေနာ္  ဒါေပမယ့္
အထပ္ေတြကက်န္ေသးတယ္ တစ္ျဖည္းျဖည္းပုိပုိေကာင္းလာတယ္ဆုိေတာ့
အေပၚကုိယ္ဆက္တက္လုိက္အံုးမွဘဲ” ။
 ဒီလုိနဲ႔အဲမိန္းမ
ပဥၥမ အထပ္ ကုိေရာက္သြားတယ္။





ပဥၥမ အထပ္ မွာေရးထားတဲ့စာကေတာ့

“ဒီအခန္းထဲကေယာက္်ားေတြက

အလုပ္အကုိင္အရမ္းေကာင္းၿပီး ကေလးေတြကုိခ်စ္တက္တယ္
ရုပ္ရည္ကအရမ္းအရမ္းေခ်ာေမာ ခန္႔ညားတယ္
ကုိယ့္မိန္းကရဲ႕အိမ္မႈ႕ကိစၥေတြကုိလည္းကူညီတတ္ၿပီး  သနားၾကင္နာတက္တယ္
ကုိယ့္မိန္းမကုိလဲခ်စ္ျမတ္ႏုိးတက္တယ္”
 ။

မိန္းမကလဲ
“အရမ္းကုိေကာင္းေနပါလား  အေပၚဆံုးဆုိရင္သူ႔ထက္ေတာင္ေကာင္းတာေတြရွိမွာဘဲ
ဒီမွာသာေရြးလုိက္ရင္ သူ႔ထက္ေကာင္းတာကုိမရဘဲေနအံုးမယ္”

ဆုိၿပီးတက္သြားျပန္တယ္။












  ဆဌမ အထပ္ကစာကေတာ့

 “မင္းဟာဒီအထပ္ကုိေရာက္လာတဲ့ ၃,၄၀၉,၆၇၈,၂၀၂ ေျမာက္ မိန္းမ ပါဘဲ
ဒီအထက္မွာ ေယာက္်ား မရွိပါဘူး
ဒီဆုိင္မွာလာဝယ္တဲ့အတြက္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
ညာဘက္ေလွကားကေနဆင္းသြားပါ ဆုိင္အျပင္ကုိ္ေရာက္သြားပါလိမ့္မယ္”
။


  ထုိမိန္းမ မူး လဲ သြား ပါေတာ့တယ္ ။
:D

Labels:

Print ပဲထုပ်ပါ..pdf ထုပ်လျှင်.ဖောင့်လွဲနေလိမ့်မယ်



မာတိကာ ၁ မာတိကာ ၂ မာတိကာ ၃ မာတိကာ ၄ မာတိကာ ၅
0 comments

1092..ႏွစ္သက္မိေသာ္ ဟာသတစ္ပုဒ္ ( 9.9.10 )

 


ကၽြန္မနဲ႕သူကခ်စ္သူေတြပါလက္ဖက္ရည္ႀကိဳက္တတ္တဲ့
ကၽြန္မဟာဆိုင္္မွာပူပူေလးထိုင္ေသာက္ရတာကို ႏွစ္သက္ပါတယ္။
အဲဒီအခါသူေျပာေလ့ရွိတာကေတာ့
"မင္းကြာ...အပ်ိဳေလးတန္မဲ့ ဆိုင္ထိုင္ရသလား" တဲ့ ။
ကၽြန္မ ေအာ္ရယ္ပစ္လိုက္တယ္..
လူေတြအမ်ားႀကီးေရွ႕မွာ ဆိုင္ထိုင္ဖို႕ရာကို သင့္ေတာ္တယ္ဆိုတဲ့ဆိုင္မွာ
ရုိးသားတဲ့အရည္ကို ရိုးသားစြာေသာက္ေနတာပါရွင္ ၊
ဒါေပမဲ့ မေျဖရွင္းေတာ့ပါဘူး
ကိုယ္မွန္တယ္ထင္ရင္ မေျဖရွင္းပဲ ေရြးတဲ့လမ္းကို ေျဖာင့္ေအာင္ေလွ်ာက္တတ္တာ
ကၽြန္မအက်င့္ကိုး ၊
ေဟာ...ထပ္ေျပာျပန္ၿပီ..
"မင္းကြာ...အပ်ိဳေလးျဖစ္ျပီး ရယ္တာႀကီးကိုက " တဲ့ ၊
ထံုးစံအတိုင္း ကၽြန္မမေျဖရွင္းပါဘူး ။
စာရင္းကိုင္တေယာက္ျဖစ္တဲ့ ကၽြန္မဟာတခါတရံအလုပ္မ်ားပါတယ္၊အဲဒီအခါ.......
အိမ္ျပန္ေနာက္က်တတ္တဲ့ ကၽြန္မကို
"မင္းကြာ...အပ်ိဳဆိုတာ အိမ္ျပန္သိပ္မိုးမခ်ဳပ္သင့္ဘူး" တဲ ့၊
ဒီလိုနဲ႕ပဲ ခ်စ္သူဘ၀ကိုျဖတ္သန္းခဲ့ျပီးေတာ့ သူလဲႏိုင္ငံျခားကို
အလုပ္လုပ္ဖို႕ထြက္သြားျပီေပါ့ ။
သူႏိုင္ငံျခားသြားလို႕သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ကၽြန္မတပည့္တေယာက္ရခဲ့တယ္၊
နာမည္ကေခ်ာေခ်ာတဲ့..။
ေကာင္မေလးရဲ႕ မ်က္ႏွာမွာအထင္ရွားဆံုးကေတာ့ ပါးႏွစ္ဘက္လံုးမွာပါတဲ့
ပါးခ်ိဳင့္ပါပဲ။
LCCI(3)ကို ေခ်ာေခ်ာအိမ္မွာ Guide လုပ္ေပးဖို႕ေပါ့ ၊
စာေမးပြဲေျဖဖို႕နီးကပ္လာတဲ့တစ္ေန႕မွာ မေအာင္မွာစိုးတဲ့ကၽြန္မ
စာျပဖို႕ေစာေစာအေရာက္ ေခ်ာေခ်ာေဆးရုံတင္ထားရတယ္လို႕
ဆီးေျပာတာနဲ႕ ေဆးရုံကိုလိုက္သြားမိတယ္။
ကိုယ္၀န္(၂)လရွိတာသိလို႕ စိတ္ညစ္ၿပီး ပိုးသတ္ေဆးေသာက္တာတဲ့ ၊
လူဦးလို႕ေပါ့ ၊ မေသေကာင္းမေပ်ာက္ေကာင္းရွင္ ၊
ကၽြန္မလဲအားေပးစကားေျပာၿပီးအိမ္ျပန္လာခဲ့တယ္။
ကၽြန္မစိတ္ထဲ မရွင္းဘူးရွင္ ၊ ကၽြန္မသိသေလာက္ေတာ့ ေခ်ာေခ်ာဟာ အိမ္သားေတြမပါဘဲ
အျပင္မထြက္တတ္ဘူးရွင့္..၊
ေရာ္...ဘာေတြလဲကြယ္...။
အဲဒီေန႕ကတည္းက စကားေျပာရင္ ေျဖးညွင္းစြာ ၊ရယ္ရင္လည္း တိုးတိုးေလးရယ္တတ္တဲ့
ပါးခ်ိဳင့္ႏွစ္ဘက္နဲ႕ေခ်ာေခ်ာကို ေနာက္ထပ္
မေတြ႕ရေတာ့ပါဘူး။
အခ်ိန္ေတြၾကာလာခဲ့ၿပီး တေန႕မွာေတာ့ ဖိတ္စာတစ္ေစာင္နဲ႕စာအိတ္တစ္လံုးကို
ကၽြန္မရခဲ့တယ္။
ဖိတ္စာကသူ႕ရဲ႕မဂၤလာေဆာင္ဖိတ္စာေပါ့ ၊ ဆက္ဆက္လာပါတဲ့ ။
ေသြးေၾကာင္ရင္ ေဘးေခ်ာင္မွာရပ္ေနမွာေပါ့ ၊ ကၽြန္မဆက္ဆက္သြားမွာပါ ။
စာအိတ္ကလည္း သူေရးထားတဲ့စာပါပဲ ၊ဆက္ဖတ္ဖို႕မလိုအပ္ေတာ့ဘူးလို႕ထင္တာနဲ႕
ဒီတိုင္းပဲပစ္ထားလိုက္တယ္ ။
မဂၤလာေဆာင္ရက္မွာ အသဲမကြဲဘူးေဟ့လို႕ ျပခ်င္တဲ့ကၽြန္မ အလွဆံုးကိုျပင္ပစ္လိုက္တယ္
။
အခ်စ္ဦးနဲ႕လြဲရေပမဲ့ အခ်စ္ဆံုးနဲ႕ဆံုႏိုင္ခြင့္ ရွိပါေသးတယ္ရွင္ ၊
အခ်စ္မပါဘဲ ဘ၀ကိုေအာင္ျမင္ေအာင္တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ သူေတြမွအမ်ားႀကီးပါ ။
ေဟာ..လာေနၿပီ..မဂၤလာေမာင္ႏွံ ၊ သူေရြးတဲ့သတိုးသမီးကို ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္မွ..
ပါးခ်ိဳင့္..သတိုးသမီးမ်က္ႏွာေပၚက ထင္ရွားလွတဲ့ ပါးခ်ိဳင့္ ..
ေခ်ာေခ်ာ..ေၾသာ္ သတိုးသမီးက ေခ်ာေခ်ာ ကိုး ။
အိမ္ျပန္ေရာက္တာနဲ႕ ဖြင့္ေဖာက္ဖတ္ဖို႕ မလိုအပ္ေတာ့ဘူးလို႕ထင္ၿပီး
ပစ္ထားတဲ့သူ႕ရဲ႕စာကို ခ်က္ခ်င္းဖြင့္ၾကည့္မိတယ္ ၊
စာထဲပါတာကေတာ့..
" ငါျပန္လာတာ နင့္ကိုအသိမေပးတာက အိမ္ေထာင္ျပဳေတာ့မွာမို႕ပဲ ၊
အိမ္ကရွာေပးတာ ၊ ငါလဲႏွစ္သက္တယ္ ၊
သူ႕မွာ ငါႀကိဳက္တဲ့ အပ်ိဳစင္အခ်က္ေတြရွိတယ္ " ေလတဲ့ ။
ကၽြန္မ ဒီစာကို မွန္ေဘာင္သြင္းၿပီး ေရႊကြပ္ထားလိုက္တယ္ ။
ကၽြန္မကို တသက္လံုးရယ္ေနေအာင္လုပ္ေပးမဲ့ ဟာသစစ္စစ္တစ္ပုဒ္အေနနဲ႕ေပါ့ ။
ကၽြန္မေလ ၀တၱဳမေရးတတ္လို႕ပါ ၊ ေရးမ်ားေရးတတ္ရင္ျဖင့္ ၀တၱဳေခါင္းစဥ္ကို
" ဘယ္သူ အပ်ိဳစစ္ပါသလဲ " လို႕ ေပးမိမွာပါ ။ ။
----
ေပးပို့သူ....April Oo
 

Labels: ,

Print ပဲထုပ်ပါ..pdf ထုပ်လျှင်.ဖောင့်လွဲနေလိမ့်မယ်



မာတိကာ ၁ မာတိကာ ၂ မာတိကာ ၃ မာတိကာ ၄ မာတိကာ ၅

1088..ႏွစ္သက္မိေသာ္ ဟာသတစ္ပုဒ္ ( 8.9.10 )

 




  က်ြန္ေတာ္တုိ႔ ေရႊႏုိင္ငံရဲ႕ တစ္ခ်ိဳ႕ ျမိဳ႕ ရြာ နာမည္ေတြဟာ
  အင္မတန္မွ ကေပါက္တိ ကေပါက္ခ်ာ ႏုိင္လြန္းတာပါ...ဥပမာ..
  ျပြန္တန္ဆာတဲ့...ေနာက္ ေဂြးခ်ိဳတဲ့..အဲ...ျပတုိက္ ေရာက္ဖူးတဲ့
  ေရစၾကိဳနယ္ဘက္ကရြာဆုိ ဖုတ္ကုန္းတဲ့ဗ်ာ...အဲလုိပါ..ဘာေၾကာင့္
  ဘယ္လုိ မွည့္ေခၚထားလဲဆုိတဲ့ သမုိင္းေၾကာင္းေတာ့ အတိအက်    မသိရပါဘူး....။

  ထားပါေတာ့ေလ.. ခုက ျပတုိက္ေလး ေရာက္ဖူးခဲ့တဲ့ ရြာတစ္ရြာ
  အေၾကာင္းေလး ေျပာျပခ်င္လုိ႔ပါ...ရြာနာမည္က ေဂြးၾကီးရြာတဲ့..
  ရပ္ရြာထုံးစံေပါ့ဗ်ာ.. ရြာဦးထိပ္မွာ ေက်ာင္းေလးေဆာက္ ဘုန္းေတာ္
  ၾကီးတစ္ပါး ကုိးကြယ္ထားတာေပါ့ေလ...။

  ေရႊျမန္မာတုိ႔ ထုံးစံအတုိင္း ျမိဳ႕ ရြာ ပညတ္ကုိ လုိက္လုိ႔ ပုဂၢဳိလ္ကုိပါ
  လုိက္ေခၚေလ့ရွိေတာ့ ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းၾကီးလည္း ကင္ပြန္းတပ္
  စရာ မလုိပဲ 'ေဂြးၾကီးဆရာေတာ္' ရယ္လုိ႔ နာမည္တြင္သြားတာေပါ့.

  ေက်ာင္းဘုန္းၾကီးလည္း ေဂြးၾကီးဆရာေတာ္ ေဂြးၾကီးဆရာေတာ္နဲ႔
  အေခၚခံရဖန္မ်ားေတာ့ ရွက္စိတ္ေလး၀င္ျပီး အၾကံထုတ္တာေပါ့..
  မျဖစ္ေခ်ဘူး...ငါေတာ့ ဒီနာမည္ၾကီး ေပ်ာက္ေအာင္ တစ္ခုခုေတာ့
  လုပ္မွေပါ့ေလ..ဒါနဲ႔ ကုသုိ္လ္ရလဲ နာမည္လဲ လွေအာင္ ေစတီေလး
  တစ္ဆူတည္မယ္ေပါ့..။

  ဒီလုိနဲ႔ ကုိးေတာင္ျပည့္ေစတီေလး တစ္ဆူတည္ျပီးတဲ့ေနာက္ေတာ့
  မွန္းခ်က္နဲ႔ ႏွမ္းထြက္ မကုိက္ျဖစ္ရပါေတာ့တယ္..။

  ေစတီတည္ျပီးကာမွ ဆရာေတာ္ရဲ႕ နာမည္သစ္ေလးက ပုိလုိ႔ ေ၀
  စည္သြားေတာ့တယ္..." ကုိးေတာင္ျပည့္ ေဂြးၾကီးဆရာေတာ္" တဲ့.

  ဇာတ္က မျပီးေသးဘူးဗ်...
  တစ္ေန႔ေပါ့ တစ္ျခားရြာမွာ ကထိန္ရွိလုိ႔ ၾကြရင္း ေရစက္ခ်အျပီး
  မဲေဖာက္လွဴၾကတာကုိး...။ အစီအစဥ္ေၾကျငာတဲ့ သူကလည္း
 ဟုိဘက္ရြာ ဒီဘက္ရြာ ၾကားရေအာင္ မုိက္ကရုိဖုန္းနဲ႔ေအာ္တာေလ
  ေျမာက္ေက်ာင္းဆရာေတာ္ ပေဒသာပင္၁၀၀၀ ပါဘုရား.....
  ေတာင္ဖီလာဆရာေတာ္ ၾကာသကၤန္းပါဘုရားေပါ့ေလ...အလွည့့္
  က်ေအာ္ေပးရင္း ဆုိင္ရာဆရာေတာ္ေတြကလည္း အလွဴခံရတာ..။


  ကုိးေတာင္ျပည့္ ဆရာေတာ္အလွည့္ေရာက္လာပါျပီ...အစီအစဥ္
  ေၾကျငာသူကလည္း ေပါက္တဲ့ မဲကုိ ေျဖျပီး ခုလုိ ေအာ္လုိက္ပါတယ္
  " ကုိးေတာင္ျပည့္ ေဂြးၾကီးဆရာေတာ္ ႏွာဘူးပါဘုရား"
  ကဲ ...ေကာင္းေရာ...ဆရာေတာ္လည္း စိတ္က မထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘူး
  ေလ...ဘာကြ...လုိ႔ အက်ယ္ၾကီး ျပန္ေအာ္လုိက္ေတာ့မွ ဟုိက ျပန္
  ျပင္ေအာ္တယ္...
  ႏွာရွဴဗူးမဲေပါက္တာပါဘုရား....တဲ့...။
  ဆရာေတာ္လည္း အဲဒီက်မွ ဟင္းးးးးးးးးးးးးးးးးးရယ္လုိ႔ သက္ျပင္းခုိးခ်
  လုိ႕ ျပန္ၾကြသြားေလေတာ့သတဲ့...။




ေပးပို့သူ....April Oo
<apriloo001@gmail.com>















Labels: ,

Print ပဲထုပ်ပါ..pdf ထုပ်လျှင်.ဖောင့်လွဲနေလိမ့်မယ်



မာတိကာ ၁ မာတိကာ ၂ မာတိကာ ၃ မာတိကာ ၄ မာတိကာ ၅

923..ႏ်စ္သက္မိေသာ္ ဟာသ....9.8.10

 
               တစ္ေန႔မွာ လယ္သမားတစ္ဦးရဲ႔ လယ္ထဲ ပန္းကန္ျပားပံ်တစ္စီး ဆင္းသက္လာတယ္။
ပန္းကန္ျပားပ်ံထဲကေန ျဂိဳလ္တစ္ေကာင္ ထြက္လာျပီး လယ္သမားနဲ႔ စကားေျပာတယ္။
ဘာသာစကားခ်င္း မတူေတာ့ ေျခလက္ အမႈအရာေတြနဲ႔ စကားေျပာေတာ့တယ္။
ျဂိဳလ္သားက လယ္သမားကို လက္ညိႇဳးေထာင္ျပလိုက္တယ္။
လယ္သမားက ျပန္ျပီး လက္ညႇိဳးကို ေအာက္စိုက္ျပလိုက္တယ္။
ျဂိဳလ္သားက ထပ္ျပီး လက္္ညႇိဳးသံုးေခ်ာင္း ေထာင္ျပလိုက္တယ္။
လယ္သမားက ငါးဆယ္ပံုသ႑ာန္ လုပ္ျပလိုက္ျပန္တယ္။
ျဂိဳလ္သားက ထပ္ျပီး လက္မနဲ႔လက္္ညႇိဳးကို ေထာင္ျပီး (7)ပံု
လုပ္ျပလိုက္တယ္။
လယ္သမားက လက္မ၊ လက္္ညႇိဳးနဲ႔ လက္ခလယ္ကို ပြတ္ျပလိုက္ေတာ့ ျဂိဳလ္သားက
ေျပးပါေလေရာ..

လယ္သမားက အိမ္ေရာက္တာနဲ႔ သူ႔မိန္းမကို "ရွင္မေရ.. ဒီေန႔လယ္ထဲမွာ
လူထူးဆန္းတစ္ေယာက္ ေတြ႔ခဲ့တယ္ကြ၊ ငါတို႔စိုက္ထားတဲ့ အပင္ေတြ မိုးေပၚက
က်လာတာလားလို႔ ေမးေတာ့ ငါက မဟုတ္ဘူး ေျမၾကီးကေန ထြက္လာတာလို႔
ေျပာလိုက္တယ္။ သူက ၃ ပိႆာကို ဘယ္ေလာက္လဲ ေမးေတာ့ ငါက ၅၀ လို႔ေျပာလိုက္တာ။
သူက ခုႏွစ္ပိႆာ ဘယ္ေလာက္လဲ ထပ္ေမးေတာ့ ငါက ပိုက္ဆံေရေနတဲ့ ပံုစံုနဲ႔
ပိုက္ဆံ အရင္ယူလာခဲ့လို႔ ေျပာလိုက္တာ မ၀ယ္ဘဲ ထြက္ေျပးသြားတယ္"

ျဂိဳလ္သားလည္း ျဂိဳလ္ေပၚ ျပန္ေရာက္ျပီး " ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့

လူတစ္ေယာက္ကို က်ဳပ္ ဒီေန႔ေတြ႔ခဲ့တယ္။ က်ဳပ္မိုးေပၚက လာတယ္လို႔ ေျပာေတာ့
သူက ေျမၾကီးထဲက လာတာတဲ့။ က်ဳပ္ လူသံုးေယာက္ သတ္ဖူးတယ္ေျပာေတာ့ သူက
လူအေယာက္ ၅၀ သတ္ဖူးတယ္တဲ့။ က်ဳပ္က ေသနတ္နဲ႔ ပစ္သတ္လိုက္တာလို႔
ေျပာလိုက္ေတာ့ သူက သူ႔လက္နဲ႔ ဖိသတ္လိုက္တာတဲ့။ က်ဳပ္လဲလန္႔ျပီး

လစ္ေတာ့တာပဲ"
sender..Win Win Nu

Labels: ,

Print ပဲထုပ်ပါ..pdf ထုပ်လျှင်.ဖောင့်လွဲနေလိမ့်မယ်



မာတိကာ ၁ မာတိကာ ၂ မာတိကာ ၃ မာတိကာ ၄ မာတိကာ ၅
0 comments

385..ခါထုတ္ နင္းတက္

 
ခါထုတ္ နင္းတက္

လယ္သမားတစ္ေယာက္ရဲ႕ျမည္းေလးတစ္ေကာင္ဟာ အကာအရံ မရိွတဲ႔ လယ္ထဲက ေရတြင္းထဲ
က်သြားတယ္။ ျမည္းေလးဟာ ေရတြင္းထဲကေန ေအာ္ေအာ္ျပီးေတာ႔ သူ႕ သခင္ကိုေခၚတယ္ ။
လယ္သမားၾကီးဟာ ဘာလုပ္ရမလဲလို႕ေတြးတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ႔ လယ္သမားၾကီးက စဥ္းစားတယ္။
ဒီျမည္းဟာ အုိလည္းအုိေနျပီ။ ေရတြင္းကလည္းမသံုးတာၾကာတဲ႔ေရတြင္းေဟာင္းၾကီး
ဖို႕ပစ္တာေကာင္းတယ္။ ဒီျမည္းကို ဆြဲတင္ေနလို႕မထူးဘူး။ အဲဒီလိုေတြးျပီးေတာ႔
သူ႕သူငယ္ခ်င္း လယ္သမားေတြကိုသြားေခၚလာတယ္။ တစ္ေယာက္ ေပါက္ျပားတစ္လက္ဆီ
ယုူလာၾကတယ္။ ေျမၾကီးေတြ တူးျပီး ေရတြင္းကို ဖို႕ၾကတယ္။

ျမည္းေလးဟာ သူ႕ကို ေျမဖို႕ေနျပီဆိုတာသိေတာ႔ ေၾကာက္ျပီး အသံကုန္ေအာ္တယ္။
ေနာက္မၾကာခင္ ျမည္းေအာ္သံတိတ္သြားတယ္။
ေတာ္ေတာ္ၾကာေတာ႔ လယ္သမားၾကီးဟာ ေရတြင္းထဲ ငံု႕ၾကည္႕တယ္။ သူျမင္ရတာကို
အံ႕ၾသသြားတယ္။ ေျမၾကီးတစ္ေကာ္စာ ဖို႕လိုက္တုိင္း ျမည္းေလးဟာ ေျမၾကီးေတြကို
ခါခ်လုိက္ျပီး ေျမၾကီးေပၚ လွမ္းတက္လိုက္တယ္။ ေရတြင္းျပည္႕ခါနီးေတာ႔ ျမည္းေလးဟာ
ေရတြင္းေပၚခုန္တက္ျပီးေတာ႔ အားရ၀မ္းသာ ခုန္ေပါက္ျပီး ေျပးေတာ႔တယ္။ လယ္သမားေတြက
ျမည္းေလးကိုၾကည္႔ျပီး သေဘာက်လို႕ တဟားဟားနဲ႔ အားရပါးရ ရယ္ၾကေတာ႔တယ္။

ကိုယ္႔ ဘ၀ အေျခအေနဟာ ကိုယ္႔ ေက်ာေပၚကို ေျမေတြပံုမယ္။ ဒုကၡကေန
လြတ္ေအာင္လုပ္နည္းက ခါခ်ျပီး တစ္လွမ္းတက္ဖို႕ပဲ။ ဖုိ႕လိုက္တဲ႔ေျမၾကီးဟာ
ေက်ာေပၚမွာ မေနဖို႕ပဲလိုတယ္။ ဖို႕သမွ်ေျမၾကီးဟာ ေျခေထာက္ ေအာက္ကို
ေရာက္သြားရမယ္။

(ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက - စိတ္ခ်မ္းသာဖို႕လိုရင္းပါ (စာမ်က္ႏွာ ၁၅၁-၁၅၂))

သူငယ္ခ်င္းေတြ အားရွိေစဖို႕ ရည္ရြယ္ပါတယ္........
ရတနာေပးပို့သည္.......




Labels: , , ,

Print ပဲထုပ်ပါ..pdf ထုပ်လျှင်.ဖောင့်လွဲနေလိမ့်မယ်



မာတိကာ ၁ မာတိကာ ၂ မာတိကာ ၃ မာတိကာ ၄ မာတိကာ ၅
0 comments

191..သိပ္ကို လွေသာ ကိုရီးယားမေလးမ်ား….

 
ကိုရီးယားကားေတြထဲမွာဆို ..ကိုရီးယားမေလးေတြဟာ.. အရမ္းကို ေခ်ာ.. အရမ္းကို လွပါပဲ.. အဲဒါနဲ႔ အစ္ကို တစ္ေယာက္ ကိုရီးယားကို.. အလုပ္သြားလုပ္ေတာ႔ သူကိုေမးၾကည္႔ မိပါတယ္.
ကိုရီးယားမေလးေတြသိပ္လွလားလို႔ ..ေနာက္ အကိုေၿပာတာေတာ႔ ကိုရီးယားမေလးေတြက သိပ္ရုပ္ဆိုးဆိုပဲ.. အဲလွတဲ႔ လူေတြ အမ်ားစုက ခြဲစိတ္ၿပဳၿပင္ထားတာ လို႔ ေၿပာပါတယ္… ယံုရေကာင္းမလား.. မယံုရေကာင္းမလားမသိ…
ေနာက္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္တစ္ေယာက္ ကိုရီးယားကို အလယ္သြားေတာ႔ .. သူ႔ကို အဲဒီ အေၾကာင္းနဲ႔ စပ္စပ္ၿပီးေမးၾကည္႔ မိပါတယ္.. သူေၿပာတာေတာ႔ ..အဲဒီခြဲထားလား မခြဲထားလားေတာ႔ မသိဘူးတဲ႔.. ဒါေပမယ္႔ သူတို႔က တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္သိပ္တူတာပဲတဲ႔…သူတို႔က နာမည္ၾကီးမင္းသမီးတစ္ေယာက္ပံုၾကိဳက္ရင္ .. အဲဒီအတိုင္းတူေအာင္လိုက္ၿပင္တယ္ တဲ႔.. ေနာက္ ကိုရီးယားမေလးေတြက တေန႔လုံး မိတ္ကပ္ၿပင္ထားပါတယ္တဲ႔.
ဟိုေန႔က သူငယ္ခ်င္က သူသြားၾကည္႔တဲ႔ 200 pounds beauty အေၾကာင္းေၿပာၿပတယ္… ေကာင္မေလးက အရမ္း၀ေတာ႔ .. ခြဲစိတ္ၿပဳၿပင္တာ… ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဆီလီကြန္ ထည္႔ထားတယ္တဲ႔.. ေနာက္.. သူ႔ႏွာေခါင္းက.. လူနဲ႔ တိုက္မိေတာ႔ ရြဲ႕သြားၿပီး.. ေစာင္းသြားလို႔ ဆရာ၀န္ဆီေၿပးရပါတယ္တဲ႔…ေနာက္ …. ရည္းစားက ကိုင္လိုက္တာနဲ႔ ဆီလီကြန္ထည္႔ထားမွန္းသိႏိုင္လို႔ မကိုင္ခိုင္းရဘူးဆိုပဲ..
ကဲ.. အာလံုးလဲ. ကိုရီးယားမေလးမ်ားလို ၿပစ္မ်ိဳးမွဲ႔ မထင္လွခ်င္ရင္ ကိုရီးယားသာ ေၿပးၾကပါေတာ႔ …
သိပ္ေစ်းၾကီးတယ္ဆိုပဲ… ေနာက္ ကိုင္ၾကည္႔တာနဲ႔ ဆီလီကြန္ထည္႔ထားတာ သိသာတယ္တဲ႔…ေနာက္ ေကာင္ေလးေတြက သဘာ၀ကို ပိုၾကိဳက္ပါတယ္တဲ႔…ဆီလီကြန္ထည္႔ ထားတဲ႔ မိန္းကေလးလွလွေလးေတြက ..အရုပ္ကေလးေတြနဲ႔ ပဲ တူပါသတဲ႔..
ကိုရီးယားမ်ားေရာက္ခဲ႔လို႔ မိန္းကေလးလွလွေလးေတြ ေတြခဲ႔ ရင္..သြားမကိုင္ၾကည္႔နဲ႔အံုးေနာ္.. ေတာ္ၾကာ.. တခုခုမ်ား ရြဲ႔ေစာင္းသြားခဲ႔ ရင္..ေလ်ာေနရအံုးမယ္…

Labels: ,

Print ပဲထုပ်ပါ..pdf ထုပ်လျှင်.ဖောင့်လွဲနေလိမ့်မယ်



မာတိကာ ၁ မာတိကာ ၂ မာတိကာ ၃ မာတိကာ ၄ မာတိကာ ၅
0 comments

190..လတ္တေလာ အေတြးမ်ား

 
- လူဆိုတာ ကိုယ္႔ဦးေႏွာက္နဲ႔ အသက္ရွင္ခြင္႔မရွိရင္ ..ေသတာနဲ႔ ဘာမွ မထူး ဘူး
- သူမ်ားေၿပာသမွ် ယံုဖို႔ မဟုတ္ပါ.. ကိုယ္႔ဦးေႏွာက္နဲ႔ ဆင္ၿခင္နားလည္ ႏိုင္မွသာ .. လူၿဖစ္က်ိဳးနပ္မယ္..
- သူမ်ား ကို မတရား ႏိုင္ထားရတာ အလြန္ပင္ပန္းပါတယ္..
- အတံု႔ အလွဲ႔ ဆိုတာ ေနရာတိုင္းမွာ ရွိတယ္..
- ကိုယ္မ်ား နိမ္႔က်တဲ႔ ဘ၀ကို ေရာက္ခဲ႔လို႔ .. သူတို႔ ကိုယ္႔ကို ႏိုင္လဲ.. ကိုယ္ၿမင္႔တဲ႔ အခိ်န္မွာ ၿပန္မႏိုင္ပါရေစနဲ႔..
- ကိုယ္႔ေၿပာေနတာကို လူေတြ မယံုပဲနဲ႔ စိတ္ထဲက..ၾကိတ္ဟားေနၾကရင္ ဘယ္ေလာက္ ရွက္ဖို႔ ေကာင္းတယ္.. ရွက္တတ္ဖို႔လဲ ေလာကမွာ အေရးၾကီးတယ္..

မ်က္စိ မဖြင္႔ ... ဇြတ္မွန္တယ္ ထင္ေနလို႔ ကေတာ႔ ဘယ္ေတာ႔မွ . အသိဥာဏ္တိုးမွာ မဟုတ္ဘူး .

Labels: ,

Print ပဲထုပ်ပါ..pdf ထုပ်လျှင်.ဖောင့်လွဲနေလိမ့်မယ်



မာတိကာ ၁ မာတိကာ ၂ မာတိကာ ၃ မာတိကာ ၄ မာတိကာ ၅
0 comments

158..သိပၸံနည္းက် အိမ္ေထာင္သည္ဘ၀

 

ဒီေခါင္းစဥ္ကေတာ့ အိမ္ေထာင္သည္ေတြရယ္ ႐ွာ႐ွာေဖြေဖြ ဖတ္တတ္တဲ့သူေတြနဲ႔ ရင္းနီးမယ္ထင္တယ္။ အိမ္ေထာင္သည္ေတြအတြက္ ျမန္မာျပည္မွာ ႐ွား႐ွားပါးပါး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေရးထားတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ေလ။ အခုေရးမွာ အဲဒါမ်ိဳးနဲ႔ သိပ္မဆိုင္လွပါဘူး။ ထံုးစံအတိုင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ လင္မယား အေၾကာင္းပါ။

ငယ္ငယ္တုန္းက လင္မယားေတြ အၿမဲတမ္း ဖက္ၿပီးအိပ္တယ္ ထင္ခဲ့တာ။ ႐ုပ္႐ွင္ေတြထဲကလို အမ်ိဳးသမီးက အမ်ိဳးသား လက္ေမာင္းေပၚမွာ ေခါင္းအံုးၿပီး ရင္ခြင္ထဲမွာ ေခါင္းတိုး၀င္ၿပီး တစ္ညလံုး ဒီလိုပဲ အိပ္ေနၾကမယ္လို႔ပဲ ထင္ထားတယ္။ လူပ်ိဳျဖစ္တဲ့ အထိေတာင္ အသိ အိမ္ေထာင္သည္ အစ္ကိုႀကီးေတြ အခ်င္းခ်င္း သူတို႔ မိန္းမေတြအေၾကာင္း ေျပာေတာ့ သူ႔မိန္းမက သူအရမ္းေဟာက္လို႔ ကုတင္ ဟိုဘက္စြန္း ဒီဘက္စြန္း အိပ္တဲ့ အေၾကာင္းတို႔ တစ္ေယာက္က ဟာ.. ဒီေလာက္ ရာသီဥတု ပူတာ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ဘယ္လိုလုပ္ ပူးပူး ကပ္ကပ္ အိပ္မွာလဲတို႔ ေျပာေတာ့ ဒီလူေတြ ႐ိုမန္း မတစ္လိုက္တာ ကိုယ့္ မိန္းမကို အဲဒီေလာက္ မခ်စ္ဘူးဆိုၿပီး စိတ္ထဲမွာ ႀကိတ္ေျပာေနလိုက္ေသးတယ္။

တကယ္ေတာ့လည္း အိပ္ေပ်ာ္သြားရင္ လင္မယားေတြ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ဖက္ၿပီးေတာ့ တစ္ညလံုး ဘယ္္အိပ္ႏိုင္ပါ့မလဲ။ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ သက္ေတာင့္သက္သာ ႐ွိဖို႔ လိုအပ္တာေပါ့။ အိပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ လူတစ္ေယာက္က ဟိုဘက္ဒီဘက္ ဘယ္ႏွေခါက္လွည့္တဲ့ အေၾကာင္းတို႔ ေျခေတြလက္ေတြ ဘယ္လို ဆန္႔တဲ့ အေၾကာင္း ဘယ္လို ေကြးတဲ့ အေၾကာင္းေတြက Documentary တစ္ခုမွာ လူတစ္ေယာက္ အိပ္ေနတာကို ဗီြဒီယို ႐ိုက္ထားၿပီး အျမန္ ျပန္ျပေတာ့ ၾကည့္လိုက္ရေသးတယ္။

အိပ္ခါနီး တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ကို ဖက္ထားရင္ ေႏြးေထြးတယ္။ အျမန္ အိပ္ေပ်ာ္တယ္ဆိုတာလည္း အမွန္ပါပဲ။ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ဖက္ထားရင္ Cuddle Hormone လို႔ ေခၚတယ္ Oxytocin ေတြ ထြက္လာၿပီး တျခားဟာေတြကို စိတ္မေရာက္ေတာ့ပဲ အျမန္ အိပ္ေပ်ာ္ေစတယ္။ ဒီလို ေႏြးေထြးမႈက အထူးသျဖင့္ စိတ္ဓါတ္က်ေနခ်ိန္ေတြ အေတြးေတြနဲ႔ ေယာက္ယက္ခက္ေနခ်ိန္မွာ အလိုအပ္ဆံုးနဲ႔ အထိေရာက္ဆံုးပါပဲ။

႐ွင္ေမႊးလြန္းနဲ႔ မင္းနႏၵာ ဇာတ္လမ္းမွာလား ႐ွင္ေမႊးလြန္းက မင္းနႏၵာရဲ႕ ညာဘက္လက္ေပၚမွာ ေခါင္းအံုး အိပ္လို႔ မင္းနႏၵာ ဘုန္းေတြ ကံေတြ နိမ့္ၿပီး ကံဆိုးမိုးေမွာင္က်သြားရတယ္ ဆိုတယ္။ ေယာက္်ားတို ဘုန္း ညာလက္႐ံုးမွာ ႐ွိလို႔ အမ်ိဳးသမီးေတြက ညာဖက္ကို ေခါင္းအံုး မအိပ္ဘူး။ ေယာက္်ားရဲ႕ ညာဖက္မွာ မအိပ္ဘူးလို႔ ေျပာၾကတယ္။

လင္မယားေတြ ဖက္အိပ္ၾကလား ေမးရင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ ရာသီဥတုကို အေၾကာင္းျပၾကမယ္။ ဒီေလာက္ ပူစပ္ပူေလာင္နဲ႔ ေခၽြးတလံုးလံုးနဲ႔ ကိုယ့္ဘာကိုယ္ေတာင္ ယပ္ခတ္ အိပ္ေနရတာ ႏွစ္ေယာက္ ဘယ္လိုလုပ္ ဖက္ၿပီး အိပ္မလဲ ဆိုရင္လည္း ဟုတ္ႏိုင္တာပဲ။ ႐ွင့္ကိုယ္က ဂ်ိဳင္ေခၽြးေစာ္နံတယ္။ ဒီလိုႀကီးနဲ႔ ဖက္မအိပ္ႏိုင္ပါဘူးေတာ္ ဆိုရင္လည္း အေၾကာင္းျပလို႔ ရတာပဲ။ မင္းဆံပင္ေတြ ငါ့မ်က္လံုးထဲ နားထဲ ၀င္လို႔ ဖက္မအိပ္ဘူးကြာဆိုလည္း ျဖစ္ႏိုင္တာပဲ။

ကၽြန္ေတာ္ကလည္း သူမကို ေျပာျပတယ္။ အိပ္ေနတုန္း ေသသြားတဲ့ သူေတြ ႐ွိတယ္လို႔။ သူတို႔က အိပ္ေနတုန္း အသက္မ႐ွဴေတာ့လို႔ ေသႏိုင္တာ။ ေခါင္းၿမီးၿခံဳ အိပ္ရင္လည္း အဲဒီလို မ်ိဳး ေသႏိုင္ေၾကာင္း ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ လူက အသက္႐ွဴထုတ္လိုက္ရင္ ကာဘြန္ဒိုင္ ေအာက္ဆိုက္ေတြ ထြက္ၿပီး အဲဒီ ဓါတ္ေငြ႕ေတြပဲ ႐ွဴေနရၿပီး ေသသြားတာလို႔။ အဲဒီေတာ့ သူမက အဲဒါဆို သူတို႔က ေရမြန္းသလို ႐ုန္းရင္း ကန္ရင္း ေစာင္ကို မလွန္မိဘူးလား ဆိုေတာ့ အိပ္ေနတုန္း အိမ္မွာ မီးေလာင္လို႔ မီးခုိးေတြ ႐ွဴမိရင္ေတာင္ အိပ္ေနတဲ့လူက မသိႏိုင္ေၾကာင္း ဦးေႏွာက္က ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုက္ပါတဲ့ ေသြးေတြပဲ ရလို႔ ျပန္မႏိုးႏိုင္ေလာက္ေအာင္ကို အႏၲရာယ္မ်ားေၾကာင္း ေျပာျပတယ္။

ၿပီးေတာ့ ေျပာျပတယ္။ တကယ္လို႔ သူမကို ဖက္ထားၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား အိပ္ေပ်ာ္သြားရင္ ႏွစ္ေယာက္စလံုးက မ်က္ႏွာခ်င္း ဆိုင္ထားလို႔ ႐ွိရင္ တစ္ေယာက္ ႐ွဴထုတ္လိုက္တဲ့ ကာဘြန္ဒိုင္ ေအာက္ဆိုက္ကို တစ္ေယာက္က ႐ွဴၿပီး ႏွစ္ေယာက္စလံုး အသက္႐ွဴက်ပ္ၿပီး အႏၲရာယ္မ်ားေၾကာင္း ေျပာျပတယ္။ သူမကလည္း မ်က္လံုးေလး အ၀ိုင္းသားေလးနဲ႔ နားေထာင္ၿပီး ဒီလိုဆိုေတာ့လည္း ေၾကာက္စရာႀကီးေနာ္တဲ့။

သူမကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို အလြန္စိုးရိမ္ရိမ္ ပူပန္႐ွာပါတယ္။ ေရခဲေတာင္တက္တဲ့သူေတြက သူတို႔ ေျခေထာက္ေတြ လက္ေတြ ေသြးမသြားေတာ့လို႔ မ်က္စိေရွ႕မွာတင္ ေျခေခ်ာင္းလက္ေခ်ာင္ေလးေတြ ပုတ္သြားၿပီး ေႂကြၾကသြားတဲ့ အေၾကာင္း ေျပာျပၿပီး သူမသာ ကၽြန္ေတာ့္ လက္ေမာင္းေပၚမွာ ေခါင္းအံုးၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား အိပ္ေမာက်သြားရင္ လက္ကို ေသြးမသြားဘဲ ေလျဖတ္သလို ျဖစ္သြားႏိုင္ေၾကာင္းကို အဲဒီလို အိပ္ေနတုန္း တစ္ေခါက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ လက္ေမာင္းက်ဥ္သြားၿပီး လက္ဖ်ံတစ္ခုလံုး ဘာမွ မခံစားႏိုင္ မလႈပ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ ေျပာျပထားလို႔ ေနာက္ပိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘာမွ ျပန္မျငင္းႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ။

......We She Me မွ

Labels: ,

Print ပဲထုပ်ပါ..pdf ထုပ်လျှင်.ဖောင့်လွဲနေလိမ့်မယ်



မာတိကာ ၁ မာတိကာ ၂ မာတိကာ ၃ မာတိကာ ၄ မာတိကာ ၅

144..အရြက္ နဲ႔ အ႐ိုး

 

ေခါင္းစဥ္က တစ္မ်ဳိးႀကီးေနာ္... ဒီေန႔ ထမင္းစားဖို႔ ဟင္းသြား၀ယ္ေတာ့ ထမင္းဆိုင္မွာ ဟင္းေတြကအမ်ားသား... ဘာစားရမလဲလို႔လိုက္ၾကည့္ရင္းနဲ႔ တစ္ျခားဟင္းေတြအျပင္ ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္ကိုေတြ႔တယ္... အရင္လဲေတြ႔ေနက်ပဲ ေလ.... ဒီေန႔က်မွ စိတ္ထဲမွာေတြးမိတယ္။ လူေတြက ခ်ဥ္ေပါင္မွာ အရြက္ကိုစားၿပီး အ႐ိုးကိုဘာလို႔မစားၾကတာလဲ လို႔ေပါ့.. အရြက္ဆိုတာက အ႐ိုးရဲ႕အေထာက္အပ့ံမပါပဲနဲ႔ ျဖစ္မလာႏိုင္ဘူးေလ... အရြက္မွာလိုအပ္တဲ့ အာဟာရဓာတ္ေတြ ေရေတြကို အ႐ိုးကသယ္ေဆာင္ေပးရတယ္... ငြားငြားစြင့္စြင့္ ေနႏိုင္ဖို႔အတြက္ ေထာက္ကန္ ေပးထားရတယ္... ေလျပင္းတိုက္လာရင္လဲ လြင့္ပါမသြားေအာင္ ကာကြယ္ေပးတယ္... ဒါေပမယ့္ သူ႔ခမ်ာ လူေတြရဲ႔ လ်စ္လ်ဴ႐ႈျခင္း၊ ပစ္ပယ္ျခင္းကို ခံရတယ္... သူက အပင္မို႔လို႔ထားပါေတာ့...
လူေတြထဲမွာေရာ. . .
ဒီလိုအျဖစ္မ်ဳိးေတြ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလား? သိပ္ျဖစ္ႏိုင္တာေပါ့... သူမ်ားေတြအတြက္ အနစ္နာခံေပးတယ္... အမ်ားနဲ႔ မတူတဲ့ သူတို႔ရဲ႕အေတြးအေခၚ အယူအဆေတြကို လူေတြကနားမလည္ေတာ့ ေရွာင္ဖယ္ေရွာင္ဖယ္ လုပ္လာ တယ္။ အဲဒါကိုေကာ သူတို႔ရဲ႕ အားနည္းခ်က္ လို႔ေျပာမလား... ထားပါေလ... သူတို႔ရဲ႕ အားနည္းခ်က္၊ လိုက္အပ္ခ်က္ေလး တစ္ခုတည္းနဲ႔ လူအမ်ားရဲ႕ ပစ္ပယ္ လ်စ္လ်ဴ႐ႈတာေတြကို ခံရတယ္... အဲဒီလို ျဖစ္လာေတာ့ သူတို႔မွာ အားငယ္စိတ္ေတြ၀င္လာတယ္... လူေတြၾကားထဲကို မသြားရဲေတာ့ဘူး... ၾကာလာေတာ့ လူေတြကိုေၾကာက္လာတယ္... သူတို႔ရဲ႕စိတ္ရင္းေစတနာေတြ အေတြးအေခၚေတြ အယူအဆေတြက လူေတြဆီ ကိုမေရာက္ေတာ့ဘူး... တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ လူေတြနဲ႔ေ၀းသြားေရာ... နားလည္လြယ္ေအာင္ေျပာရရင္ အထီးက်န္ ျဖစ္ကုန္တာေပါ့ ... ဒီလိုလူမ်ဳိးေတြကို ကုိယ္ကုိယ္တိုင္ေတြ႔ခဲ့ရင္ သူတို႔ကို အားေပးစကားေျပာဖို႔ ကူညီေပးဖို႔ ကုိယ့္မွာေကာ တတ္ႏိုင္ရဲ႕လား... သူမ်ားေတြ ပစ္ပယ္ထားတဲ့သူကို ကိုယ္ကလက္ခံရဲပါ့မလား... လက္ခံတယ္ပဲ ထား... အေျပာလြယ္သေလာက္ အလုပ္ခက္တယ္ေနာ္... အမ်ားကလဲ ကုိယ့္ကိုေျပာၾကမွာပဲ... အဲဒါကိုေရာ ကုိယ္က ခံႏိုင္ပါ့မလား... သူမ်ားမိုးခါးေရေသာက္ၿပီး ကိုယ္ကမေသာက္လို႔ လူေတြကပါ ကုိယ့္ကုိပစ္ပယ္သြားၾက ရင္ေကာ... ကိုယ္က အဲဒီေလာက္ထိ စြန္႔စားရဲပါ့မလား? ကိုယ့္မွာလဲ ပတ္၀န္းက်င္ အသိုင္းအ၀ိုင္းဆိုတာရွိတယ္ ေလ... သူတို႔ကိုေကာ ဘယ္လိုရင္ဆုိင္မလဲ? ကုိယ္ကလဲ လူထဲကလူ မဟုတ္လား...
ေလာကႀကီးမွာ အ႐ိုးလိုမ်ဳိး တိမ္ျမဳပ္သြားတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးရွိသလို... အရြက္လိုမ်ဳိး ေက်ာ္ၾကားလာတဲ့သူေတြ လဲ ဒုနဲ႔ေဒးပါပဲ... ကိုယ္ကေကာ အရြက္လား အ႐ိုးလား? တစ္ခုခုေတာ့ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္... ျဖစ္လာခဲ့ရင္ ဘ၀ကို ဘယ္လိုေရွ႕ဆက္မလဲဆိုတာ အခုကတည္းက စဥ္းစားထားသင့္တယ္...

ရန္ကဳန္သားမွ

Labels: ,

Print ပဲထုပ်ပါ..pdf ထုပ်လျှင်.ဖောင့်လွဲနေလိမ့်မယ်



မာတိကာ ၁ မာတိကာ ၂ မာတိကာ ၃ မာတိကာ ၄ မာတိကာ ၅

143..မရွိေသာေန႔တစ္ေန႔ (သို႔) မနက္ျဖန္

 


တစ္ခါက လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ရွိတယ္တဲ့။ သူဟာ အင္မတန္ပ်င္းတယ္။ ေျပာမရ၊ ဆိုမရ၊ ဆုံးမလို႔မရနဲ႔။ သူ႔ဖခင္နဲ႔ မိခင္က ရြာဦးက ဆရာေတာ္ေက်ာင္းကိုပုိ႔ၿပီး ေက်ာင္းေနေစတယ္။ ထိုသူငယ္ဟာ ပ်င္းေပမယ့္ ခ်မ္းေတာ့ခ်မ္းသာခ်င္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာေတာ္က ေခ်ာ့လိုက္ေျခာက္လိုက္နဲ႔ သင္ၾကားေပးတယ္။
`မင္းစာေတြတတ္ရင္ ခ်မ္းသာမွာကြ´လို႔ေျပာၿပီး၊ သင္ေပးရတာေပါ့။ သူငယ္ဟာ ႀကိဳးစားရင္း ႀကိဳးစားရင္း လူေတာ္ေလးျဖစ္လာတယ္။ ဒါေပမယ့္ မခ်မ္းသာေသးဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ကို ေလွ်ာက္တယ္။
`အရွင္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ ဘာေၾကာင့္ခုထိ မခ်မ္းသာေသးတာလဲ´
`နံပါတ္တစ္ကေတာ့ မင္း ပညာမတတ္ေသးလို႔၊ နံပါတ္ႏွစ္ကေတာ့ မင္းဟာခ်မ္းသာဖို႔ အခ်ိန္မေရာက္ေသးလို႔ ဒီႏွစ္ခ်က္ေၾကာင့္ပဲ´
`ဒါဆို တပည့္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့ ခ်မ္းသာမလဲဆိုတာ အရွင္ဘုရားေျပာႏိုင္လား´
`ေျပာႏိုင္တာေပါ့၊ အတိအက်ေျပာႏိုင္တယ္´
`ဒါဆို တပည့္ေတာ္ကို ေျပာျပပါဘုရား´
`မနက္ျဖန္´
`တပည့္ေတာ္ မနက္ျဖန္ဆို ခ်မ္းသာမယ္ဟုတ္လား´
`အေသအခ်ာေပါ့´
သူငယ္ဟာ ၀မ္းသာလို႔ တစ္ညလုံး အိပ္လို႔မရဘူး။ ေနာက္တစ္ေန႔ေရာက္ေတာ့ သူ႔ကိုယ္သူၾကည့္တယ္။ အရင္အတိုင္းပဲ။ ခ်မ္းလဲမခ်မ္း သာလာဘူး။ ဒါနဲ႔ ဆရာေတာ္ကိုေလွ်ာက္တယ္။
`အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ ဒီေန႔ ခ်မ္းလဲမခ်မ္းသာေသးဘူးဘုရား´
`ေအးေလ၊ ဘယ္ခ်မ္းသာဦးမလဲ´
`အရွင္ဘုရားပဲေျပာတယ္´
`ငါဘာေျပာလို႔လဲ´
`မနက္ျဖန္ ခ်မ္းသာမယ္ဆို´
`ေအးေလ´
`ဒါဆို ဒီေန႔ တပည့္ေတာ္ မခ်မ္းသာေသးဘူးေလ´
`ဒါအမွန္ေပါ့၊ ဒီေန႔ ဘယ္ခ်မ္းသာမလဲ၊ မနက္ျဖန္မွ ခ်မ္းသာမွာ´
`ဒီေန႔ဟာ မနက္ျဖန္ေလ၊ ဟာ ႐ႈပ္ကုန္ၿပီ၊ တပည့္ေတာ္ နားမလည္ဘူး´
`ငါသိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ငါေျပာတာေပါ့။ မင္း ပညာတတ္ဖို႔လိုေသးတယ္လို႔။ မင္းတို႔က မနက္ျဖန္ကို ေမွ်ာ္ေနၾကတယ္။ တကယ္တမ္း မနက္ျဖန္က ေရာက္လာေရာ၊ မနက္ျဖန္ဟာ ဒီေန႔ျဖစ္သြားတယ္။ မင္းနဖူးေတြ႔ ဒူးေတြ႔ ေတြ႔ႀကဳံခံစားတာဟာ ဒီေန႔ပဲ။ မနက္ျဖန္မဟုတ္ဘူး။ ဒီေန႔ . . . . . .´
အတန္ၾကာစဥ္းစားၿပီးေနာက္ သူငယ္ဟာ `တပည့္ေတာ္ သေဘာေပါက္ပါၿပီဘုရား´လို႔ တင္ေလွ်ာက္လိုက္သတဲ့။

ပုံျပင္ထဲမွာေတာ့ သူငယ္ ခ်မ္းသာသြားတယ္ဆိုတာ မပါလာဘူး။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ မနက္ျဖန္ကို ေမွ်ာ္လင့္ေနတာ အေသအခ်ာ ပဲ။ ခုလုပ္လို႔ၿပီးႏိုင္တာေတြကို မနက္ျဖန္ ေရႊ႕ေနၾကတယ္။ မနက္ျဖန္မွျဖစ္မယ့္ ကိစၥေတြကို ဒီေန႔ေတြးပူေနၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ပစၥဳပၸန္မွာ မေနၾကဘူး။ အတိတ္ကိုသတိရတယ္။ အနာဂတ္ကို ေမွ်ာ္ၾကတယ္။ ေဒးကာနက္ဂ်ီရဲ႕ `ေသာကကင္းေ၀း ေနႏိုင္ေရး´စာအုပ္ထဲ မွာ ဆာ၀ီလ်ံေအာ့စလာအေၾကာင္း ေရးထားတာကို မွတ္သားရဖူးတယ္။ သူ႔အေၾကာင္းကိုေရးထားတဲ့ စာအုပ္က ႏွစ္တြဲေတာင္ရွိၿပီး အေတာ္ေလးထူတယ္။ သူငယ္စဥ္က ေဆးေက်ာင္းတက္ေနစဥ္ ပူပင္ေသာကေရာက္ေနတယ္။ ဘာမွမလုပ္ႏိုင္၊ မကိုင္ႏိုင္၊ မစားႏုိင္၊ မေသာက္ႏိုင္ျဖစ္ေနတယ္တဲ့။ ဒီအခါ စာတစ္ပုဒ္ကို ဖတ္မိတယ္။ `က်ဳပ္တို႔အလုပ္က အေ၀းႀကီး မထင္ရွားရွိေနတာကို ၾကည့္ဖို႔မဟုတ္ဘူး။ အနီးကပ္ လက္ထဲမွာရွိတာကို ေလ့လာဖို႔ပဲ´တဲ့။ ဒီစာဖတ္ၿပီးေနာက္ သူဟာ တစ္ရက္စာအတြက္သာ စာဖတ္တယ္။ တစ္ေန႔တာအတြက္ သာ ရပ္တည္တယ္။ ေနာက္ေန႔အတြက္ ပူပန္မေနေတာ့ဘူး။ ဒါနဲ႔ပဲ သူေက်ာင္းမွာ အမွတ္ေကာင္းေကာင္းရခဲ့တယ္။ ဂၽြန္ေဟာ့ကင္ ေဆးေက်ာင္းမွာ ပါေမာကၡျဖစ္လာတယ္။ ဘုရင္မကခ်ီးျမွင့္တဲ့ သူရဲေကာင္းဘြဲ႕ကိုရတယ္။ တကၠသိုလ္ႀကီးေလးခုကိုလွည့္ၿပီး၊ ပါေမာကၡလုပ္ရတယ္။ Brain if Special Quality ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကိုလည္းေရးခဲ့တယ္။ တစ္ရက္မွာ သူ ေယးလ္တကၠသိုလ္မွာ ေဟာေျပာခဲ့တယ္။ သူေက်ာင္းသားေတြကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္းေျပာတာပါပဲ။ `ပါေမာကၡႀကီးျဖစ္လို႔ မင္းတို႔က ငါ့မွာ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ ဦးေႏွာက္ရွိတယ္လို႔ မထင္ပါနဲ႔၊ ငါဟာ သာမန္လူတစ္ေယာက္ပါပဲ။ သာမန္ဦးေႏွာက္ပဲရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါက တစ္ေန႔စာအတြက္ တစ္ေန႔သာစဥ္းစားတယ္။ သေဘၤာေတြမွာရွိတဲ့ ေရလုံခန္းေတြလိုပဲ။ တစ္ခန္းေရ၀င္႐ုံနဲ႔ သေဘၤာမျမဳပ္ႏိုင္ဘူး။ အနာဂတ္ဆိုတာ ယေန႔ပါပဲ။ မနက္ျဖန္ဆိုတာ မရွိဘူး. . .´တဲ့။ ဆာေအာ့စလာက မနက္ျဖန္အတြက္ မျပင္ဆင္ရဘူးလို႔ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ မနက္ျဖန္အတြက္ ပူပန္မႈ ကင္းဖို႔ေျပာတာပါပဲ။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြအေနနဲ႔လည္း ပစၥဳပၸန္ကို တည့္တည့္႐ႈရမယ္ဆိုတာကို သိထားပါတယ္။ ယေန႔ကို တည့္တည့္႐ႈရ တယ္။ ဒါေပမယ့္ အိုနာေသေဘးအတြက္ ျပင္ဆင္ထားဖို႔ နားလည္ထားရတယ္။ ဘ၀မွာ ပူပန္မႈကင္းစြာ ခရီးဆက္ရမွာျဖစ္တယ္။ အဲသလို တည့္တည့္႐ႈတဲ့ ခရီးမွာ အပူအပင္ကင္းတယ္။ ေအာင္ျမင္ၾကပါတယ္။ ။ (ေဒါက္တာခင္ေမာင္ညိဳ)

မွတ္ခ်က္။ ။ ကိုယ္တိုင္ေရးစာမူမဟုတ္ပါဘူး၊ copy ကူးၿပီး ျပန္ေရးတာပါ။

Labels: ,

Print ပဲထုပ်ပါ..pdf ထုပ်လျှင်.ဖောင့်လွဲနေလိမ့်မယ်



မာတိကာ ၁ မာတိကာ ၂ မာတိကာ ၃ မာတိကာ ၄ မာတိကာ ၅

142..M.B.B.S ဆိုတာ. . . .

 
M.B.B.S ဆိုတာ
တစ္ခါက နယ္ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕နားက ေက်းေတာဆိုတဲ့ ရြာတစ္ရြာမွာ ေဆးဆရာတစ္ေယာက္ရွိတယ္။ ေက်းရြာေတြဆိုေတာ့ ဆရာ၀န္မရွိၾကဘူးေလ။ အနီးအနားကရြာေတြကလဲ သူ႔ကိုပဲအားကိုးေနရတာေပါ့။ သူက ေတာ္လဲေတာ္ပါတယ္။ ေတာ္႐ုံတန္႐ုံ ဖ်ားတာနာတာေလာက္ကေတာ့ သူကႏိုင္တယ္ေလ။ သူရဲ႕နာမည္က စိန္ေသာင္း။ သူ႔ရြာအနီးအနားမွာေတာ့ ဆရာစိန္ေသာင္းဆိုၿပီး နာမည္ႀကီးေနတာေပါ့။ သူက ၿမိဳ႕ကိုလဲ အေရာက္ အေပါက္ရွိတာရယ္၊ ၿမိဳ႕မွာလဲ ေက်ာင္းေနဖူးတာရယ္ေၾကာင့္ နည္းနည္းေတာ့ မာန္ရွိတာေပါ့။ ေဆးဆရာကလဲ ျဖစ္ေနျပန္ေတာ့ ပိုၿပီးဆိုးသြားတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ သူက အေၾကာင္းမဲ့ေတာ့ မာန္မတက္ပါဘူး။ အလုပ္ကိုလဲ ေစတနာပါပါနဲ႔လုပ္တယ္။ ၿမိဳ႕ကို ခဏခဏေရာက္ေတာ့ ၿမိဳ႕က ဆရာ၀န္ေတြက သူတို႔ရဲ႕ေဆးခန္းေတြမွာ ဆိုင္းဘုတ္ေလးေတြတက္ထားတာကို ေတြ႕ေတြ႕ေနတာေပါ့။ အဲဒီေတာ့ သူကလဲ အားက်မခံ ရြာမွာလဲ သူရဲ႕အိမ္မွာဆိုင္းဘုတ္တပ္မယ္ဆိုၿပီး စိတ္ကူးတယ္။ ၿပီးေတာ့ ပန္းခ်ီေရးတဲ့သူဆီသြားၿပီး ဆိုင္းဘုတ္အပ္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ဆိုင္းဘုတ္ရလာၿပီဆိုပါေတာ့......။ ရြာေရာက္ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းပဲ အိမ္ေရွ႕မွာ ဆိုင္းဘုတ္ကို တပ္လိုက္တယ္။ ရြာကလူေတြကေတာ့ အထူးအဆန္းျဖစ္ေနတာေပါ့။ သူကေတာ့ ခပ္တည္တည္ပါပဲ။ သူ႔ဆိုင္းဘုတ္မွာ ဘာေတြေရးထားလဲဆိုေတာ့. . . . . .
စိန္ေသာင္း
M.B.B.S (ေက်းေတာ)
ဆိုၿပီး ေရးထားတယ္။ သူ႕ရြာမွာလဲ ၿမိဳ႕ေရာက္ဖူးတဲသူေတြရွိတာေပါ့။ သူတို႔က ဆိုင္းဘုတ္ကိုလဲျမင္ေရာ သူ႔ကိုေမးေတာ့တာေပါ့။ မင္းကဘယ္တုန္းက ဒီဘြဲ႕ကိုရတာလဲေပါ့။ သူက ဒီမွာရတာလို႔ေျပာတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕လူေတြက မေက်နပ္ပဲ လိမ္တယ္ဆိုၿပီး သူႀကီးကိုတိုင္ပါေလေရာ။ သူႀကီးကလဲ သူ႔ကို ေခၚတာေပါ့။ သူေရာက္လာေတာ့ သူႀကီးကေမးတယ္။ မင္းကဘာျဖစ္လို႔ ဒီဆိုင္းဘုတ္ကိုတပ္တာလဲေပါ့။ သူက ကၽြန္ေတာ္ကလဲ ဆရာတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနေတာ့ ဂုဏ္ရွိေအာင္တပ္တာပါလို႔ ေျဖတယ္။ ဒါနဲ႔ သူႀကီးက `ဒါဆိုရင္ ဘာျဖစ္လို႔ M.B.B.S ဆိုတာႀကီးကို တပ္ရတာတုန္း၊ ဒါက ၿမိဳ႕ကဆရာ၀န္ေတြပဲ တပ္တာေလ၊ ၿပီးေတာ့ မင္းက ဘြဲ႕ရဲ႕အေနာက္မွာ (ေက်းေတာ)လို႔လဲ ေရးထားေသးတယ္။ အဲဒါ ဘာအဓိပၸါယ္လဲဆိုတာ ေျပာစမ္းပါဦး´လို႔ေမးတယ္။ ဒီေတာ့ သူက `သူႀကီးေကာ M.B.B.S ရဲ႕အဓိပၸါယ္ကို သိလား´လို႔ျပန္ေမးတယ္။ သူႀကီးက မသိလို႔မင္းကိုေမးတာေပါ့ကြလို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ ဒီေတာ့ သူက `ကၽြန္ေတာ္က M.B.B.S ဆိုတာ ကို တပ္ခ်င္လုိ႔တပ္တာမဟုတ္ဘူး။ သူ႔မွာ အဓိပၸါယ္ရွိတယ္။ M ဆိုတာက ျမန္မာ၊ B ဆိုတာက ဗုဒၶဘာသာ၊ ေနာက္ B တစ္ခုက ဗိန္းေတာ၊ S ဆိုတာက ဆရာ၊ ဒီေတာ့ M.B.B.S ဆိုတာ `ျမန္မာ ဗုဒၶဘာသာ ဗိန္းေတာ ဆရာ´ လို႔ အဓိပၸါယ္ရတယ္။ (ေက်းေတာ)ဆိုတာက ကၽြန္ေတာ္က ဒီရြာမွာေနတာမို႔လို႔ ေရးထားတာ။ ကဲ.. သူႀကီး ဘာမ်ား ေမးခ်င္ေသးတုန္း။ လို႔ ျပန္ေမးလိုက္တယ္။ ဒီအခါမွာေတာ့ သူႀကီးနဲ႔ ရြာသားေတြဟာ ဘာေျပာလို႔ ေျပာရမွန္းကို မသိၿဖစ္ၿပီး၊ ပါးစပ္အေဟာင္းသားေလးေတြန႔ဲ . . . . . . .
ကဲ စာဖတ္တဲ့သူေရာ M.B.B.S ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ေလးကို သိသြားၿပီေပါ့ေနာ္. . . . . . . . ေနာက္ဆိုရင္ ကိုယ္ေနမေကာင္းျဖစ္လို႔ ေဆးခန္းသြားရင္ ဆိုင္းဘုတ္ေလးေတြကို ေတြ႔တိုင္း ဒီပုံျပင္ေလးကို သတိရလိုက္ေနာ္။

Labels: , , ,

Print ပဲထုပ်ပါ..pdf ထုပ်လျှင်.ဖောင့်လွဲနေလိမ့်မယ်



မာတိကာ ၁ မာတိကာ ၂ မာတိကာ ၃ မာတိကာ ၄ မာတိကာ ၅

141..အမယ္ဘုတ္ရဲ႕သူ႔ခ်ည္ခင္

 
အရက္ဆိုင္ထဲမွာ လူႏွစ္ေယာက္ စကားလက္ဆုံက်ေနၾက၏။ တစ္ေယာက္က...
``ခင္ဗ်ားမွာ မိသားစုျပႆနာရွိတယ္လို႔ထင္သလား။ က်ဳပ္မွာေတာ့ ရွိတယ္ဗ်။ ရွိပုံက ေဟာဒီလို ေဟာဒီလို။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္အနည္းငယ္ေလာက္ကေပါ့ဗ်ာ။ မုဆိုးမငယ္ငယ္ေလးတစ္ေယာက္ကို က်ဳပ္ေတြ႕တယ္။ သူ႔မွာ အရြယ္ မေရာက္တေရာက္ သမီးေလးတစ္ေယာက္ရွိသဗ်။ ေအးဗ်ာ... အဲဒီမုဆိုးမေလးကို က်ဳပ္ယူလိုက္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အဲ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ က်ဳပ္အေဖက က်ဳပ္ရဲ႕မယားပါသမီးငယ္ငယ္ေလးကို ယူလိုက္ပါေရာ။ ဒီေတာ့ က်ဳပ္မယားပါ သမီးေလးက က်ဳပ္ရဲ႕မိေထြး ျဖစ္သြားတာေပါ့။ ေနာက္ၿပီး က်ဳပ္အေဖဟာလည္း က်ဳပ္ရဲ႕ မယားပါသားျဖစ္သြားေရာ။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ က်ဳပ္မိန္းမဟာလည္း သူ႔ေယာကၡမရဲ႕ေယာကၡမျဖစ္သြားတာေပါ့။ အဲေနာက္ေတာ့ က်ဳပ္မိန္းမရဲ႕ သမီး တနည္းအားျဖင့္ က်ဳပ္ေယာကၡမက သားကေလး ေမြးပါေရာဗ်ဳိ႕။ ဒီမွာတင္ ဒီသားဟာက်ဳပ္နဲ႔ ဖေအတူ မေအကြဲ ညီအစ္ကို ျဖစ္လာျပန္တာေပါ့။ သူက က်ဳပ္အေဖသားကိုး။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ ဒီသားဟာ က်ဳပ္မိန္းမသမီးရဲ႕သားဆိုေတာ့ က်ဳပ္မိန္းမရဲ႕ေျမးေပါ့။ က်ဳပ္က်ေတာ့ မေအကြဲအဘိုးျဖစ္ေနျပန္ေရာ။ ဒါေပမယ့္ က်ဳပ္တို႔လင္မယား ကေလးမရခင္မွာေတာ့ ဘာမွမဟုတ္ေသးပါဘူး။ အဲ... သိပ္မၾကာဘူး။ က်ဳပ္မိန္းကလဲ သားကေလးေမြးပါေရာ။ ကဲ ဒီေတာ့ က်ဳပ္သားရဲ႕အေမ တနည္းအားျဖင့္ က်ဳပ္ေယာကၡမေပါ့။ အဲ သူကအဘြားျဖစ္သြားျပန္ေရာ။ ဒီေတာ့ က်ဳပ္အေဖဟာ က်ဳပ္သားရဲ႕ေယာက္ဖျဖစ္ရျပန္တာေပါ့။ သူ႔မေအတူ ဖေအကြဲအေမက က်ဳပ္အေဖ့မိန္းမကိုးဗ်။ အဲ က်ဳပ္က်ေတာ့ က်ဳပ္မိေထြးရဲ႕ခဲအိုျဖစ္ေနျပန္တာေပါ့ဗ်ာ။ က်ဳပ္မိန္းမခမ်ာလည္း သူ႔သမီးအရင္းေခါက္ေခါက္ ႀကီးရဲ႕ အေဒၚဘ၀ ေရာက္သြားရရွာတာေပါ့။ အဲ က်ဳပ္သားက က်ဳပ္အေဖရဲ႕တူ ျဖစ္ေနျပန္ေရာ။ က်ဳပ္လည္း အဘုိးျဖစ္သြားေရာ။ ကဲ ခင္ဗ်ားမွာေရာ အဲဒီလို မိသားစုျပႆနာမ်ဳိး ရွိတယ္လို႔ ထင္သလားဗ်´´

Labels: ,

Print ပဲထုပ်ပါ..pdf ထုပ်လျှင်.ဖောင့်လွဲနေလိမ့်မယ်



မာတိကာ ၁ မာတိကာ ၂ မာတိကာ ၃ မာတိကာ ၄ မာတိကာ ၅

140..အမွန္တရား

 
ဘယ္အရာမဆို ဟုတ္တယ္၊ မွန္တယ္ ဆိုတိုင္း မေျပာရဘူးတဲ့။ မွန္တယ္ဆိုေပမယ့္ သူတပါး အက်ဳိးကို ပ်က္စီးေစျခင္း၊ ဆုတ္ယုတ္ေစျခင္း ျဖစ္ေနရင္ မေျပာရဘူးတဲ့။ သူတပါးက လက္မခံတဲ့ အမွန္တရားကိုလည္း သူတပါးက လက္မခံရင္ မေျပာရဘူးတဲ့။ ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားစကားပါ။ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕တရားေတာ္ေတြဟာ သံသရာကလြတ္ေျမာက္ရာ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းတရား အစစ္အမွန္ေတြပါ။ ဒီနိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း တရားေတြကို ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္တိုင္ေတာင္ မေဟာတဲ့သူ (၅)မ်ဳိးရွိပါတယ္။ အဲဒီသူေတြကေတာ့...
၁။ တိ႒ိ ဂိုဏ္းသားမ်ား
၂။ တိ႒ိဂိုဏ္းသား ဆရာႀကီးမ်ားကို ကိုးကြယ္ၾကသူမ်ား
၃။ ပုဂၢိဳလ္ သတၱ၀ါ အတၱ ဇီ၀ အယူစြဲေနသူမ်ား
၄။ အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱ လကၡဏာေရးသုံးပါး ေရွာင္ၾကဥ္သူမ်ား
၅။ လကၡဏာေရးသုံးပါး သဘာ၀ သာမက၊ သစၥာေလးပါးကို သိျမင္ေအာင္ ေဟာျပႏိုင္သည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ေရွာင္ၾကဥ္သူမ်ား
သူတို႔ေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ တရားေတာ္ေတြဟာ အမွန္ကန္ဆုံးေတြ ျဖစ္ေနေပမယ့္၊ ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္ေတာ္တိုင္က ေဟာသင့္မွေဟာတာပါ။ ပရိတ္သတ္နဲ႔ ေနရာေဒသ အခ်ိန္အခါကို ၾကည့္ပါတယ္။
အဲဒီေတာ့ အမွန္တရားဆိုတာလည္း အကန္႔အသတ္နဲ႔ တည္ရွိေနတဲ့သေဘာျဖစ္ေနပါတယ္။ မွန္တယ္ဆိုၿပီး ဇြတ္လုပ္လို႔မရပါဘူး။ အခ်ိန္အခါ ေနရာေဒသေပၚမူတည္ၿပီး အမွန္တရားက ကြယ္ေပ်ာက္ေကာင္း ကြယ္ေပ်ာက္ေနပါမယ္။
ထို႔ေၾကာင့္ . . . ထို႔ေၾကာင့္ . . . အမွန္တရားဆိုတာ . . . . . ?





Labels: , , ,

Print ပဲထုပ်ပါ..pdf ထုပ်လျှင်.ဖောင့်လွဲနေလိမ့်မယ်



မာတိကာ ၁ မာတိကာ ၂ မာတိကာ ၃ မာတိကာ ၄ မာတိကာ ၅

138..ကမာၻေျမႀကီးရင္ဖြင့္သံ

 
ခ်စ္လွစြာေသာ လူသားမ်ားႏွင့္ မ်ားေျမာင္လွစြာ၊ သတၱ၀ါအေပါင္း၊ က်င္လည္က်က္စားရာ ေတာေတာင္ေရေျမသစ္ပင္ ပန္းမန္တုိ႔အား ျမတ္ႏုိ္းလွပါ၏။

ကမာၻႀကီးအား ကၽြႏု္ပ္ထမ္းပုိးထားသည္မွာ မည္သည့္အခ်ိန္မွစသည္ကုိသင္တုိ႔ မသိ၊ မည္မွ်ၾကာေအာင္ ထမ္းပုိးရမည္ကုိလည္း သင္တုိ႔မသိ၊ ကၽြႏု္ပ္အၿပံဳးမပ်က္ ထမ္းပုိးထားပါသည္။

သုိ႔ေသာ္ သင္တုိ႔ေဒါသေၾကာင့္ ၾကတဲ့ေသြးေတြ၊ ေလာဘေၾကာင့္က်တဲ့မ်က္ရည္ေတြ၊ မတရားဖိႏွိပ္ညွင္းပန္းေစခုိင္းလုိ႔က်တဲ့ ေခၽြးေတြ၊ ကၽြႏု္ပ္ပုခုံးေပၚသုိ႔ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ်က်ေနသည္။ သင္တုိ႔ ရင္တြင္းပူေလာင္၀မ္းနည္း ပူေဆြးၾကရသလုိ ကၽြႏု္ပ္သည္ပူေလာင္ျပင္းျပခံစားရပါသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ တခါတရံ လႈပ္ရွားညဥ္းတြားအမ်က္ပြားမိသည္ ထပ္ဆင့္ ၀မ္းနည္းျခင္းမ်ားစြာနဲ႔သာ ႀကဳံေတြ႔ၾကရသည္။
ကမာၻႀကီးတည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရးအတြက္ သင္တုိ႔ႏွလုံးသားၾကားမွက်လာေသာ ေမတၱာေရၾကည္တစ္ေပါက္မွ်သာ ကၽြႏု္ပ္ေမွ်ာ္လင့္မိေတာ့သည္။

ထပ္ဆင့္ေမွ်ာ္လင့္မိေတာ့ပါသည္။

ေက်ာ္လြင္( ရင္ၿငိမ္းပန္း)

Labels: ,

Print ပဲထုပ်ပါ..pdf ထုပ်လျှင်.ဖောင့်လွဲနေလိမ့်မယ်



မာတိကာ ၁ မာတိကာ ၂ မာတိကာ ၃ မာတိကာ ၄ မာတိကာ ၅

135..လမ္း၈၀ေပၚက တ႐ုတ္အသုဘ

 
မႏၲေလးၿမိဳ႕ လမ္း၈၀ေပၚမွာ လမ္းတစ္လမ္းလံုး ပိတ္ၿပီး တ႐ုတ္အသုဘ တစ္ခု က်င္းပလ်က္ရွိတာ ဒီေန႕ဆိုရင္ ၃ရက္ရွိသြားပါၿပီ ...။ အသြားအလာမ်ားတဲ့ ၁၉နဲ႕၂၀လမ္းၾကားမွာရွိတဲ့ လမ္း၈၀ လမ္းမႀကီးေပၚမွာျဖစ္ၿပီး အသုဘျဖစ္တဲ့အိမ္ရွိတဲ့ ပလက္ေဖာင္းကေန လမ္းလယ္ေခါင္ ပန္းခံုအထိ လမ္းပိတ္ၿပီး မ႑ပ္ႀကီး ေဆာက္လုပ္ထားပါတယ္ ...။ ေခတၲလမ္းလႊဲထားပါသည္ လို႕ ဆိုင္းဘုတ္ေရးထားၿပီး လာသမွ် ကား၊ဆိုင္ကယ္၊စက္ဘီးေတြကို အျခားတစ္လမ္းက သြားခိုင္းထားပါတယ္။ ... ယာဥ္သြားယာဥ္လာမ်ား ၾကပ္သိပ္စြား သြားလာေနရၿပီး ယာဥ္ထိန္းရဲလည္း မေတြ႕ရပါဘူး ...။ ခမ္းနားလွတဲ့ ဂုဏ္သေရရွိ တ႐ုတ္အသုဘကို လာၾကတဲ့ ေနာက္ဆံုးေပၚ ကားေရာင္စံုဟာလည္း လမ္းေပၚမွာ ျပည့္လ်က္ရွိပါတယ္။

တ႐ုတ္ထံုးစံအတိုင္း က်င္းပၾကတာမို႕ လမ္းေပၚမွာထိုးထားတဲ့ မ႑ပ္ထဲမွာ အရက္၀ိုင္း၊ ဖဲ၀ိုင္းမ်ားနဲ႕ စည္ကားလို႕ေနပါတယ္...။ ကားအ႐ုပ္၊ဆိုင္ကယ္အ႐ုပ္ေတြအျပင္ ခ်မ္းသာတဲ့ တ႐ုတ္အသုဘေတြမွာ ျပင္ဆင္ေလ့ရွိတဲ့ တိုးလို႕တြဲေလာင္း စာတန္းေတြ၊ အ႐ုပ္ေတြနဲ႕ ျပည့္ႏွက္လို႕ေနပါတယ္ ...။ က်ဳံးေဘး ျဖစ္တဲ့ တစ္ဖက္လမ္း ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာေတာ့ အိုးႀကီးအိုးငယ္ ေတြနဲ႕အတူ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားကို ခ်က္ျပဳတ္ေနၾကပါတယ္ ...။ မႏၲေလးကို ေရာက္တာၾကာၿပီျဖစ္ေပမယ့္ ဒီေလာက္ႀကီးက်ယ္တဲ့ အသုဘမ်ဳိး တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးတာ အမွန္ပါ ...။

ကြၽန္ေတာ္ သိခ်င္တာေတြရွိပါတယ္ ...

အဲဒီ က်ဳံးေဘး လမ္း၈၀ေပၚက အိမ္ေတြက နာေရးျဖစ္တိုင္း အဲဒီလို အမ်ားသူငါ သြားလာေနတဲ့ လမ္းကို ၂၄နာရီပိတ္ၿပီး အသုဘမ႑ပ္ထိုးလို႕ရပါသလား ...။

အဲဒီလို လမ္းပိတ္ၿပီး မ႑ပ္ေဆာက္လို႕ရပါတယ္ ဆိုရင္ေကာ .. အဲဒီ နာေရးရွင္ဟာ ဘယ္လို လူမ်ဳိးမို႕လို႕ပါလဲ ...။

တကယ္သိခ်င္ပါတယ္ ....။

ဒီကေန႕ သိခဲ့ရတာတစ္ခုကေတာ့ အဲဒီနာေရးဟာ ႀကီးက်ယ္လွစြာေသာ ဘဏ္လုပ္ငန္းရွင္ေဟာင္းႀကီးတစ္ဦးရဲ႕ မိခင္ျဖစ္ပါသတဲ့ ...။
ေဇာ္မိုးေအာင္(မန္း)မွ

Labels: ,

Print ပဲထုပ်ပါ..pdf ထုပ်လျှင်.ဖောင့်လွဲနေလိမ့်မယ်



မာတိကာ ၁ မာတိကာ ၂ မာတိကာ ၃ မာတိကာ ၄ မာတိကာ ၅

134..သင္ေရာ အႏူတ္စုတ္ ဂုတ္စုတ္ ျဖစ္ေနၿပီလား?

 
ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္တုန္းက (ခုလည္းငယ္တာပါပဲေလ) ကၽြန္ေတာ့္ အမေတြက အပ်ဳိေပါက္အရြယ္ေတြေပါ့ ... သူတို႕သူငယ္ခ်င္းမေတြနဲ႕ စုရုံးစုရုံးလုပ္ၿပီး ဟီးဟီးဟားလုပ္ၿပီး ဆူညံေနတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႕က အျပင္ဘက္ကေနသြားၿပီး စေနာက္ေတာ့ ခပ္စြာစြာ အမသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က “ဟဲ့ .. ဘယ္က အႏူတ္စုတ္ ဂုတ္စုတ္ေတြလဲ” လို႕ ေအာ္ဆဲပါတယ္ ....

ပိုက္ဆံနည္းနည္းရွိၿပီး မာနႀကီးတဲ့ ခပ္စြာစြာ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို ခပ္ႏြမ္းႏြမ္း ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ရည္းစာစာ လိုက္ေပးေတာ့ “နင္နဲငါနဲ႕ တူသလား တန္သလားဟဲ့” နင့္လို အႏူတ္စုတ္ ဂုတ္စုတ္ေကာင္ကို ငါက ျပန္ႀကိဳက္မတဲ့လား ...အေကာင္ရဲ႕ .... ေ၀းေသး ” ....

x x x x x x x

အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သူတို႕ ေျပာတဲ့ အႏူတ္စုတ္ ဂုတ္စုတ္ျဖစ္ေနပါၿပီ ..
တခ်ဳိ႕ကေတာ့ အႏူတ္စုတ္ ဂုတ္မစုတ္ ေတြေပါ့ ....
တခ်ိဳ႕ကေတာ့ အႏူတ္မစုတ္ ဂုတ္မစုတ္ ေတြေပါ့ ....

အိတ္ထဲမွာရွိတဲ့ အႏူတ္ေတြ ရစရာမရွိအာင္ အဖာရာ ဗလဗြနဲ႕ စုတ္ၿပဲေနပါတယ္ ....
၀တ္ထားတဲ့ အက်ၤီလည္း ဂုတ္က ဖြာလန္က်ဲေအာင္ စုတ္ၿပဲေနပါတယ္ ....

ခုေတာ့ တကယ္ကိုပဲ
ကၽြန္ေတာ္တို႕တေတြ အႏူတ္စုတ္ဂုတ္စုတ္ေတြ ျဖစ္ေနပါၿပီဗ်ာ .....





Labels: ,

Print ပဲထုပ်ပါ..pdf ထုပ်လျှင်.ဖောင့်လွဲနေလိမ့်မယ်



မာတိကာ ၁ မာတိကာ ၂ မာတိကာ ၃ မာတိကာ ၄ မာတိကာ ၅

010..ဘ၀မွာအေရးၾကီးဆံုးလူ..

 
ရင္ထဲကို ေတာ္ေတာ္ထိတဲ့ Mail တစ္ခုပါပဲ။အေမရိကားရွိ တကၠသိုလ္တစ္ခုမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တယ္လို႔ ဖတ္ရဖူးတဲ့ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ပါ။တစ္ခါက တကၠသိုလ္တခုတြင္ ေက်ာင္းဆင္းခါနီး ဆရာက ...."ကစားနည္းတခု ကစားရေအာင္..ဆရာနဲ႔အတူ ဘယ္သူပါဦးမလဲ" ေက်ာင္းသူတဦး ထရပ္ျပီးစတိတ္စင္ေပၚ တက္လိုက္သည္။ဆရာက "သင္ပုန္းေပၚမွာ ကိုယ့္နဲ႔အရင္းႏွီးဆံုး လူ(၂၀)ဦးရဲ႔ နာမည္ကိုေရးလိုက္ပါ"သူမက ဆရာေျပာသည့္အတိုင္း အိမ္နီးခ်င္း၊ သူငယ္ခ်င္း၊ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း၊မိသားစုနာမည္မ်ားကို ေရးခ်လိုက္သည္။ထိ႔ုေနာက္ ဆရာက "အဲဒီ နာမည္ေတြထဲက မရွိလဲျဖစ္တယ္၊ မလိုအပ္ဘူးလို႔ထင္တဲ့နာမည္ကို ဖ်က္လိုက္ပါ"အိမ္နီးခ်င္းတစ္ေယာက္၏ နာမည္ကို သူမ ဖ်က္လိုက္သည္။" ေနာက္တစ္ေယာက္ ထပ္ဖ်က္လိုက္ပါဦး"သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္၏ နာမည္ကို ဖ်က္လိုက္ျပန္သည္။ဆရာေျပာတိုင္း သူမက တစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္ ဖ်က္လိုက္ႏွင့္ ေနာက္ဆံုးသင္ပုန္းေပၚတြင္လူသံုးဦးသာ က်န္ခဲ့သည္။ ထိုသူမ်ားမွာ မိဘ၊ လင္ေယာက္်ားႏွင့္ သားသမီးျဖစ္သည္။ေက်ာင္းသားမ်ား အားလံုး စိတ္၀င္တစား သင္ပုန္းကိုသာ စူးစိုက္ၾကည့္ေနၾကသည္။စာသင္ခန္း တစ္ခုလံုးမွာ တိတ္ဆိတ္ေနျပီး ကစားနည္း တစ္ခု ကစားေနတာႏွင့္ပင္မတူေတာ့ေပ။ ဆရာက တည္ျငိမ္ေသာ အသံျဖင့္ နာမည္တစ္ခု ထပ္ဖ်က္ခိုင္းျပန္သည္။ သူမမွာအေရြးရခက္ေသာဟန္ျဖင့္ အၾကာၾကီး စဥ္းစားျပီးမွ မိဘ ဆိုသည့္ နာမည္ကို ၾကက္ေျခခတ္ဖ်က္ခ်လိုက္သည္။"ေနာက္တေယာက္ ထပ္ဖ်က္လိုက္" ေဘးမွ ဆရာ၏ အသံက ထပ္မံ ထြက္လာျပန္သည္။ ဒီတစ္ေခါက္သူမဖ်က္ခ်ဖို႔ လက္ေျမွာက္ရာတြင္ပင္ အင္အားကုန္ခမ္း ေနဟန္တူသည္။ လက္ကုိေျဖးေျဖးခ်င္း ေျမွာက္ျပီး သားသမီးဆိုသည့္ နာမည္ကို ဖ်က္ခ်သည္ႏွင့္တစ္ျပိဳက္နက္ စိတ္ထိခိုက္ေသာ အသံျဖင့္ ခ်ံဳးပဲြခ် ငိုေၾကြးေလေတာ့သည္။ ဆရာကသူမအား ႏွစ္သိမ့္ျပီး...."ကိုယ့္ရဲ႔ အလိုအပ္ဆံုးနဲ႔ အရင္းဆံုးလူဟာ မိဘနဲ႔ သားသမီး ျဖစ္သင့္ပါတယ္။မိဘကကိုယ့္ကို ၾကီးျပင္းလာတဲ့အထိ ေကြ်းေမြးေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တယ္။ သားသမီးကကိုယ့္၀မ္းနဲ႔လြယ္ျပီး ေမြးထားရတဲ့ သူေတြျဖစ္တယ္။ သူတို႔က အစား ျပန္မရႏိုင္တဲ့ လူေတြျဖစ္တယ္။လင္ေယာက္်ားက ေနာက္တစ္ေယာက္ ထပ္ယူလို႔ရပါလွ်က္နဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔မဖ်က္ဘဲခ်န္ထားခဲ့ရသလဲ" ဟုေမးေလသည္။ ေက်ာင္းသားမ်ားကလည္း သူမ၏ အေျဖကို စိတ္၀င္တစားေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကသည္။သူမက ..."အခ်ိန္ေတြ တေရြ႔ေရြ႔ ကုန္ဆံုးသြားတဲ့အမွ် မိဘေတြက ကြ်န္မကိုထားျပီးအရင္ ထြက္သြားၾကလိမ့္မယ္။ သား သမီးေတြကလဲ ၾကီးျပင္းလာရင္ကြ်န္မကို ခဲြျပီး သြားၾကလိမ့္မယ္။အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ကြ်န္မ ေဘးမွာ တသက္လံုး ကူညီ ေဖးမမဲ့ သူဟာ ကြ်န္မခင္ပြန္းသာျဖစ္ပါေတာ့မယ္။ ဒါေၾကာင့္သူ႔ကို မဖ်က္ဘဲ ခ်န္ထားခဲ့ရျခင္း ျဖစ္တယ္" ဟုတည္ျငိမ္စြာ ျပန္ေျဖေလသည္။ဘ၀မွာ အလိုအပ္ဆံုးလူဟာ ဘယ္သူျဖစ္ႏိုင္မလဲ...?"အသြားမေတာ္ တလွမ္း၊ အစားမေတာ္ တလုတ္" ဆိုသလို "အယူမေတာ္ တသက္"လို႔ေရာ ေျပာလို႔ ရႏိုင္မလား...ဒါမွမဟုတ္....."အိမ္ေထာင္မွု၊ ဘုရားတည္ေဆးမွင္ရည္ စုတ္ထိုးဤသံုးမ်ဳိး ခ်က္မပိုင္လွ်င္ေနာင္ျပင္ရန္ ခက္လိမ့္မည္ " ဆိုတဲ့ အတိုင္း ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြ အတြက္ေတာ့ဆရာေျပာသလိုမေကာင္းရင္ ေနာက္တေယာက္ေျပာင္းလို႔ ျဖစ္ပါ့မလား.. ကြ်န္မကို ေမးခဲ့ရင္ျပန္ေျဖဖို႔ ေတာ္ေတာ္ခက္ပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္ဆံုး အေျဖကို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္နဲ႔ေျဖခဲ့တဲ့ အဲဒီ ေက်ာင္းသူကေတာင္ မိဘနဲ႔ သားသမီးကို ဖ်က္တဲ့အခ်ိန္မွာတု႔ံဆိုင္းေနခဲ့ေသးတယ္။ ကြ်န္မလိုေျဖဖို႔ အေျဖေတာင္ မရွိတဲ့ လူကေတာ့အဲေနရာမွာတင္ မူးလဲသြားမလား မေျပာတတ္ပါဘူး။*အခုေတာ့ အေဖ့ေဘးမွာ အေမပဲက်န္ျပီး အေမ့ေဘးမွာအေဖပဲက်န္ေနခဲ့တဲ့**လူေတြကိုေမးရင္ ဘာမ်ားျပန္ေျဖလိမ့္မလဲ......?
ေပၚပို့သူ.....ဇင္ဇင္




Labels: ,

Print ပဲထုပ်ပါ..pdf ထုပ်လျှင်.ဖောင့်လွဲနေလိမ့်မယ်



မာတိကာ ၁ မာတိကာ ၂ မာတိကာ ၃ မာတိကာ ၄ မာတိကာ ၅

KKZ Myanmar Unicode Keyboard

Mone Tine On Android

►Version 1.1

►Version 1.0

MoneTineKeyboard

Like လုပ်ထားနိုင်ပါတယ်

Mone Tine Knowledge Bank

Labels

အောက်ကကြေငြာလေးကလစ်ပေးပါဦး

Usage Policies

သင်၏ Facebook  တွင် ဖတ်နိုင်ရန် LIKE လုပ်ခဲ့ပါ..
( အမှန်ခြစ် ပေါ်နေပြီး LIKE ပြီးသားပါက CLOSE ကိုသာနှိပ် ပိတ်ပါ )

ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မုန်တိုင်း

ကျန်းမာကြပါစေ